nasz DOM
www.netparafia.pl

MODLITWA w naszym DOMu - Od dzisiaj

barmal - 20 Wrzesień 2022, 16:37
Temat postu: Od dzisiaj
WIadomość dla odwiedzających : Zbliża się święto Archaniołów , z których najbliższy Bogu jest Michał - módlmy się.
R. z DMM - 21 Wrzesień 2022, 13:22

Znamy imiona trzech Archaniołów: Rafał, Michał i Gabriel.
Teresa Gorzelany - 25 Wrzesień 2022, 14:59

Dzień 7
26 września

Intencja: Święty Michale Archaniele, wstaw się za mną u Pana.

Modlitwa siódmego dnia nowenny
Najświetniejszy archaniele, św. Michale, który z troskliwością większą od rodzicielskiej zstępujesz do Królestwa Czyśćcowego, pełnego udręki, by uwalniać dusze wybranych i przenosić je w wieczną szczęśliwość, wyjednaj dla mnie to, bym poprzez świątobliwy i ofiarny żywot zasłużył na uniknięcie tych strasznych męczarni; a jeżeli ze względu na jakiekolwiek przewiny lub na niedostatek pokuty w tym życiu skazany zostanę na znoszenie ich przez jakiś czas, wstaw się za mną u Pana i nakłoń wszystkich moich przyjaciół, by poparli mnie, umożliwiając jak najrychlejsze przeniesienie do nieba, gdzie opromieni mnie najświętsza światłość, obiecana Abrahamowi i wszystkim jego potomkom.

Ojcze Nasz…
Zdrowaś Mario…
Chwała Ojcu…
Litania do św. Michała Archanioła
Modlitwa Papieża Leona XIII do św. Michała Archanioła

Teresa Gorzelany - 25 Wrzesień 2022, 15:25

Święty Michale Archaniele, w kazdej chwili chroń nas przed dzialaniem złego ducha!
Teresa Gorzelany - 25 Wrzesień 2022, 15:26

..
barmal - 25 Wrzesień 2022, 20:56

Dzięki TERENIU-TAK MI BRAKUJE TU LUDZI.
Teresa Gorzelany - 26 Wrzesień 2022, 21:07

.
W ósmym dniu prosimy o wzrost w wierze, wytrwałość w modlitwie i o zdrowie.

HYMN

O Wodzu potężny, – Patronie święty nasz, – miecz w górę dzierżąc mężny, – przed Panem trzymasz straż.
Błogosław nam dziś z nieba, błagalną wznosim dłoń, – Pomocy Twej nam trzeba, – i Michale święty broń.
Czart czyha na nas z sidłem – i bój nam wydał świat, – Rozkoszą, złud mamidłem – zatruwa życia kwiat.
W tej walce z piekła mocą, – co rani naszą skroń, – Przybywaj nam z pomocą, – od śmierci wiecznej broń.
Nie straszny wróg i burze, – zwycięstwo przyjdzie k’nam, – Gdy staniesz nam w lazurze – od niebios jasnych bram.
Pomocą Twoją wsparci – ze zgubnych ujdziem dróg, – Ze strachem pierzchną czarci, bo z nami będzie Bóg.
A gdy ten bój ukończym – ku chwale Bożej już, – O prowadź nas, Michale, – hen w błyski jasnych zórz.
W świat prowadź nas różany, – gdzie marzeń naszych kres, – Gdzie mieszka Pan nad Pany – i nie ma gorzkich łez.

barmal - 27 Wrzesień 2022, 20:22

amen
Teresa Gorzelany - 28 Wrzesień 2022, 05:20

Koronka Uwielbienia Boga ze Świetym Michałem Archaniolem i Chórami Aniołów

https://youtu.be/3t5G6F4LHGc

barmal - 28 Wrzesień 2022, 21:01

super
Teresa Gorzelany - 1 PaĽdziernik 2022, 07:22

..
Patron dnia:
św. Teresa od Dzieciatka Jezus

Święta Tereso - Obdarzona mądrością Ducha Świętego
Módl się za nami

barmal - 1 PaĽdziernik 2022, 11:38

Amen. Jutro Aniołów Stróżów.
Giga - 1 PaĽdziernik 2022, 19:03

Wszystkim Teresom -Bożego błogosławieństwa
Giga - 1 PaĽdziernik 2022, 19:03

Wszystkim Teresom -Bożego błogosławieństwa
Giga - 1 PaĽdziernik 2022, 19:08

Pozdrowienia dla Ciebie Basiu
Teresa Gorzelany - 2 PaĽdziernik 2022, 05:39

.
We wrześniu 2018 roku GIGA napisała (20. 09.2018 o godz. 16.49):

Dziękujemy Boże za dobro Twoje -
dziś (2 października) dopisujemy: dziękujemy Boże za naszych Aniołów Stróżów.

Aniele Boży, Stróżu mój...

barmal - 2 PaĽdziernik 2022, 16:43

Dzięki Giga za pamięć- Serdeczności imieninowe Teresce.
Giga - 2 PaĽdziernik 2022, 19:59

Aniołowie Stróżowie dziękuję, że nad nami wszystkimi czuwajcie..czuwajcie dalej nieustannie nad nami
Teresa Gorzelany - 3 PaĽdziernik 2022, 06:59

.
3 października
W indeksie święych i blogoslawionych Kościola katolickiego na 3 października nie wskazano obowiązkowgo wspomnienia Patrona Dnia - dziś przypada wspomnienie dowolne lub obchód lokalny.Wspomijmy dziś Patrona naszej NetParafii, którego zawdzieczamy niezawodnemu od lat Romkowi R-k DMM:

Św. Ildefonsie módl się za rozproszonymi po całym świecie DOMownikami, tu jest nasz DOM.

"Pocztowy gołąb do domu wraca, zawsze do domu wraca".

P.S
Dziękuję Basiu BARMAL za trzeciopaździernikowe Tereski.

barmal - 3 PaĽdziernik 2022, 16:29

Jak dobrze, że jesteście!
Giga - 3 PaĽdziernik 2022, 23:35

Niech nas ogarnia Łaska Twoja
Teresa Gorzelany - 4 PaĽdziernik 2022, 05:04

.
4 października
Dziś obchodzimy wspomnienie św. Franciszka z Asyżu.

Uwielbiajmy Boga tak jak on!

Za przyczyną św. Franciszka prośmy Boga o łaskę pokoju i zgody: Panie Jezu Chryste, Ty powiedziałeś: „Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi”.

Giga - 4 PaĽdziernik 2022, 18:19

Amen
barmal - 4 PaĽdziernik 2022, 20:45

Amen
R. z DMM - 4 PaĽdziernik 2022, 23:29

DOBRZE, ŻE jesteście. Przez 3 tygodnie byłem poza zasięgiem, dziś wróciliśmy z "góralskich lasów". Panny Krysi nie było, za to była kuracyjno-kawiarniana pogoda a pod koniec pojawily się grzyby. Wczoraj znaleźliśmy 6 dorodnych prawdziwków. Zbieracze byli a te schowały się za pięknymi muchomorami tak, że dopiero my wczoraj naszliśmy na nie (dziś nam smakowały). Były kanie z ruchomymi obrączkami (tych nie zrywaliśmy) oraz nieco rydzów. W Bałuciance przed cerkiewką rozkwitły ziemowity. Wody tamtejsze mają woń lekko "naftową", chyba najlepsza jest woda "Klimkówka" - najlepiej zmineralizowana. Gdzieś tam niedaleko w Bóbrce pokazują pierwszą na świecie kopalnię ropy naftowej
Przedwczoraj było Aniołów Stróżów - odpust w Lubyczy Królewskiej.
O Krysi: https://www.youtube.com/watch?v=RRfiddT5-aM

Giga - 5 PaĽdziernik 2022, 12:41

Zapachniało lasem... grzybami..🙂
barmal - 5 PaĽdziernik 2022, 19:12

Cudnie
Teresa Gorzelany - 6 PaĽdziernik 2022, 04:42

.
6 października
Wspomnienie św. Brunona z Kolonii (ur. na początku XI wieku).

Św. Brunon Kartuz, opat - założyciel zgromadzenia zakonnego nazywanego kartuzami. To zakon o bardzo surowej regule niezmienionej od tysiąca lat (m. in. powzięli raz na zawsze decyzję, że pod żadnym pozorem nie możne jeść mięsa..)
W Polsce kartuzi byli obecni od XIII wieku.

Kartuzi

Dewiza: Stat crux dum volvitur orbis (Krzyż trwa, podczas gdy świat się zmienia).

R. z DMM - 6 PaĽdziernik 2022, 05:55

Mocna reguła. Ciekawe, czy jaj też nie jedzą. Istnieje na Kaszubach miasto o podobnej nazwie: Kartuzy.
Krzyż. Tak często, jako cierpienie, obecny w ludzkim życiu. Ale też znak zbawienia, odkupienia, Bożego miłosierdzia dla nas.

Wracając do "lasu" - głównie jodły i buki. Pod bukami sporo bukw, czyli nasion buka. Są jadalne; teraz spadają z gałęzi. Raczej nikt ich nie zbiera. Na chodnikach pod bukami biało od roztartej butami masy nasiennej.
Przez miasteczko plynie rzeczka Iwonka. Nad Iwonką stoją przy sobie dwa kościoły p. w. św. Iwona i Matki Bożej Uzdrowienia chorych:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Parafia_%C5%9Bw._Iwona_w_Iwoniczu-Zdroju
Jeden jako pusty już obiekt zabytkowy, drugi, nowy tętni życiem parafialnym. Pierwsza msza o 6:30. Po mszy da się zdążyć na śniadanie i zabiegi lecznicze. Zabiegi bywają dziwne, np. "Interdyn + Intervac". Mrowią i szczypią ciało pacjenta. Intensywność doznań pani na początku zabiegu reguluje kręcąc gałkami aparatu - kuracjusz podczas podkręcania w pewnym momencie mówi "wystarczy!" po czym przez określony czas (10 minut) czuje trwający zabieg.

Teresa Gorzelany - 6 PaĽdziernik 2022, 22:22

.

7 października
Wspomnienie Najświętszej Maryi, Panny Różancowej.

Matko Boża, otaczaj nas Matczyną Opieką.


Matka Boska Różańcowa, Lorenzo Lotto
https://wf1.xcdn.pl/files/old/kultura.wiara.pl/grafika/2006/10/07/1160250067/1160250089_34.jpg.webp

Matka Boska Różańcowa Lorenzo Lotto została namalowana dla dominikanów w małym włoskim miasteczku Cinkoli w połowie XVI w. Obraz przedstawia tajemnice różańcowe. W jego górnej części, za plecami Madonny wyrasta drzewo (krzew różany?), którego gałęzie pokrywa piętnaście medalionów przedstawiających wydarzenia z życia Marii. W dolnej partii obrazu odziana błękitno Madonna wręcza różaniec św. Dominikowi, klęczącemu obok wraz z innymi braćmi, a aniołki rozsypują różane płatki. Atmosfera obrazu – wspólnotowa, rodzinna – uczestniczące w niej osoby zwracają się do siebie jak grono przyjaciół.
Dzieło Lotta zostało poddane logice pobożności – należy je czytać jak modlitewnik.

P.S
Dobra wiadomość:

W każdy drugi czwartek miesiąca, o.Zygmunt będzie odprawiał o godz. 18.00 w Łodzi Szarbelową mszę św. - pierwsza 13 października br.
https://youtu.be/pQKIANRkzNA
Szczęść Boże

barmal - 6 PaĽdziernik 2022, 22:42

Bardzo się cieszę Waszą obecnością .
mwisniewski - 7 PaĽdziernik 2022, 07:16

To jeszcze i ja dam znać, że wciąż tu zaglądam.

Z Panem Bogiem

Michał

barmal - 7 PaĽdziernik 2022, 21:38

Dzięki
Teresa Gorzelany - 8 PaĽdziernik 2022, 05:28

.
8 października
Wspomnienie - św Pelagia (z nierządnicy - pokutnica)


Modlitwa
Święta Pelagio, módl się za nami przed tronem Boga, aby nas raczył obdarzyć żalem prawdziwym za grzechy i prawdziwym duchem pokuty. Amen.

Teresa Gorzelany - 9 PaĽdziernik 2022, 05:19

.
9 października
Wspomnienie - św. Ludwik Bertrand, prezbiter (ur. 1526 w Walencji, zm. w 1581 tamże) – święty Kościoła katolickiego.

Misjonarz, dominikanin, za swą działalność misyjną na terenie Kolumbii, nazywany „apostołem Indian”.

Podobno nawrócił w czasie swych wypraw 25 tysięcy Indian. I choć to niepojęte, zupełnie nie przeszkadzała mu w tym nieznajomość ich ojczystego narzecza.

Św. Ludwiku, uproś nam światło w przeciwnościach.

Teresa Gorzelany - 9 PaĽdziernik 2022, 20:39

.
Dla ścislości: w dniu 9 października w archidiecezji krakowskiej oraz w diecezji kieleckiej i sandomierskiej wspomnieniem obowiązkowym jest bł. Wincenty Kadłubek, biskup, patron diecezji.

Teresa Gorzelany - 10 PaĽdziernik 2022, 05:50

.
10 października
Wspomnienie - bł. Maria Angela Truszkowska

Maria Angela Truszkowska − założycielka zgromadzenia sióstr felicjanek, błogosławiona katolicka, dziewica (ur. 16.05.1825 w Kaliszu - zm. 10.10.1899 w Krakowie). Beatyfikacja: 18 kwietnia 1993; Plac Świętego Piotra przez Jana Pawła II.

Felicjanki czyli siostry szczęścia
(św. Feliks z Cantalice jest patronem dzieci, kobiet w stanie błogosławionym oraz bezdzietnych małżeństw.)

Zalecenia Matki Angeli dla sióstr felicjanek: "Wspierajmy się wspólną modlitwą i w niej czerpmy siłę i światło."
AMEN

Ciekawostka
"Ogólny kalendarz rzymski" nie wskazuje na dziś imienia Patrona dnia. W "Brewiarzu" wymieniono imiona pięciu świętych na 10 października: Maria Angela Truszkowska, Daniel i Towarzysze, Jan z Bridlington, św. Tomasz z Villanowa, Tomasz z Yorku.
W "Kalendarzu diecezji polskich" (wg stanu na luty 2021) ujęto wspomnienie obowiązkowe, 10 października:
• w diecezji kaliskiej: bł. Marii Angeli Truszkowskiej, dziewicy

Teresa Gorzelany - 11 PaĽdziernik 2022, 06:54

.
11 października
Wspomnienie - św. Jan XXIII, papież pokoju
- ur. 1881, Włochy - zm. 1963, Watykan.

Ojcze Święty, wstaw się za pogodę ducha dla calego swiata.

Dobry papież Jan
Nowo wybrany papież uważany był za "papieża przejściowego" z powodu zaawansowanego wieku – 77 lat.

Mimo krótkiego pontyfikatu (1958-1963) św. Jan XXIII uchodzi za jednego z najwybitniejszych papieży w dziejach Kościoła. Znany głównie jako inicjator Soboru Watykańskiego II, „dobry papież” – jak go nazywano – był przede wszystkim człowiekiem pełnym osobistego uroku, skromności i pokory, znanym z doskonałego poczucia humoru.

Papieskie obowiązki nie zmieniły jego skłonności do żartów. Podczas odwiedzin w szpitalu Ducha Świętego, roztargniona siostra przełożona przedstawiła się słowami: "Jestem przełożoną Ducha Świętego", na co Jan XXIII odparł: "Ma siostra szczęście, ja jestem tylko wikariuszem Jezusa Chrystusa".

Gdy po raz pierwszy wszedł do swych watykańskich apartamentów, otworzył okno mówiąc: "Wpuśćmy trochę świeżego powietrza".

"Ludzie są jak wino - niektorzy zmieniają się w ocet, ale najlepsi zyskują z wiekiem na wartosci".

„Łagodność, dobroć, miłość” – takie przesłanie zostawił Kościołowi i światu w testamencie.

Teresa Gorzelany - 12 PaĽdziernik 2022, 07:02

.
12 października
Wspomnienie - bł. Jan Beyzym

Módlmy się, by dzieło bł. Jana znajdowalo następców we wszystkich zakątkach świata.

Bł. Jan Beyzym to polski jezuita, który żył na przełomie XIX i XX w. Mając 48 lat wyjechał na Madagaskar, gdzie oddał wszystkie swoje siły opuszczonym, chorym, głodnym i wyrzuconym poza nawias społeczeństwa. Szczególnie dużo uczynił dla trędowatych. Zamieszkał wśród nich na stałe. W 1911 roku wybudował w Maranie szpital dla 150 chorych, by zapewnić im leczenie i przywracać nadzieję.
Wyczerpany pracą ponad siły, o. Beyzym zmarł 2 października 1912 roku, otoczony nimbem bohaterstwa i świętości.

PRZYPOMNIENIE
Jutro o.Zygmunt będzie odprawiał o godz. 18.00 w Łodzi Szarbelową mszę św. - 13 października 2022.
https://youtu.be/pQKIANRkzNA
Szczęść Boże

Teresa Gorzelany - 13 PaĽdziernik 2022, 05:35

.
13 października
Wspomnienie obowiazkowe - bł. Honorat Koźmiński, kapucyn, teolog, prezbiter
(ur 16.X.1829, Biala Podlaska - zm. 16 XII. 1916 Nowe Miasto nad Pilicą).

Założyciel wielu zakonów pod zaborami.

Jest patronem trudnych czasów.

"Życie nasze to podróż po wzburzonych wodach oceanu, pośród ciemności nocy; wiara to latarnia morska, co nam drogę do portu wiecznej szczęśliwości ukazuje; wierność w obowiązkach to czółno, które nas od morskich broni bałwanów, tj. od wpływów świata; nadzieja, ufność w Bogu to kotwica, co nas od zatonięcia ratuje; miłość to wiatr, co żagle nadyma. I do nieba wiedzie".

16 XII 1916, po 87 latach życia, z czego 68 w zakonie, ojciec Honorat odchodzi do Pana. Umiera w opinii świętości – Jan Paweł II beatyfikował go w 1988 roku. Nawrócenie i nowe życie Honorata jest świadectwem tego jak blisko człowieka jest Bóg.

Teresa Gorzelany - 14 PaĽdziernik 2022, 06:28

.
14 października
Wspomnienie w Polsce - św. Małgorzata Maria Alacoque (ur. 22 VII 1647 - zm. 17 X 1690)
- francuska wizytka i mistyczka, święta Kościoła rzymskokatolickiego.

Znana przede wszystkim z propagowania nabożeństwa ku czci Najświętszego Serca Jezusowego, objawionego jej w widzeniach przez Jezusa Chrystusa.
Przez ponad półtora roku Pan Jezus w wielu objawieniach przedstawiał jej swe Serce, kochające ludzi i spragnione ich miłości.
 


Tu msza św. Charbelowa - o.Zygmunt w Łodzi 13.10.2022 o godz. 18.00:
https://youtu.be/BSiM1W_-D9U
(msza św. rozpoczyna się po Różańcu w 36-tej minucie).

Giga - 14 PaĽdziernik 2022, 19:04

Serce Boże dziękuję, że wszystko co nas dotyczy masz pod opieką także wtedy gdy cierpimy i wygląda jakbyśmy byli sami..przymnóż nam ufności.. zaufania Tobie,Twojemu Sercu
Teresa Gorzelany - 15 PaĽdziernik 2022, 12:37

.
15 października
Wspomnie: św. Teresa od Jezusa - dziewica, reformatorka i mistyczny doktor Kościoła (ur. 1515, Ávila, Hiszpania - zm. 1582 Alba de Tomes, Hiszpania).

Nazywana też Teresą z Avila, Teresą Hiszpańską, Teresą Wielką dla odróżnienia od świętej Teresy z Lisieux zwanej Małą Tereską.

W roku 1622, 40 lat po śmierci, została kanonizowana przez papieża Grzegorza XV. 27 września 1970 roku papież Paweł VI ogłosił ją doktorem Kościoła nadając jej tytuł „doktora mistycznego”. Jej książki, w tym autobiografia, Księga Życia i jej przełomowe dzieło Twierdza wewnętrzna, są podstawową częścią literatury hiszpańskiego Renesansu, jak również mistycyzmu chrześcijańskiego i chrześcijańskiej medytacji, którą opisuje w swym ważnym dziele Droga Doskonałości.

Jan Paweł II mówił w 1981 r. do pielrzymów w Avili: „Trzeba, by bogate dziedzictwa pozostawione przez Teresę od Jezusa zostało dogłębnie przemyślane i by skutecznie wpłynęło na odnowienie życia wewnętrznego narodu, a przez to na odrodzenie całego życia kościelnego w jego różnorakich przejawach. Gigantyczna postać Wielkiej Teresy, nie tylko w skali lokalnej czy narodowej, ale w skali powszechnej, powinna być silną zachętą w tym kierunku”.

Święta Teresa była kobietą zdecydowaną w działaniu, rozmodloną i bardzo radosną. Lubiła śpiewać pieśni ludu kastylijskiego, tańczyła z kastanietami w ręku. Miała tez poczucie humoru i bardzo starała się nie narzekać. Pisała piękne poezje, które swą głębią do dzisiaj poruszają serca.
Była wysokiego wzrostu. Wybitnie piękna w młodości, nawet w podeszłym wieku wyglądała jeszcze bardzo dobrze – notuje jej spowiednik i biograf o. Franciszek de Ribera. A ona sama wyznaje: „Chciałam się podobać, wyglądać zawsze korzystnie, dbałam bardzo o swoje ręce, o włosy, perfumy, o wszystkie możliwe marności”. Kiedy brat Jan namalował portret 61-letniej matki Teresy, usłyszał: „Niech Ci Bóg przebaczy, bracie Janie! Namalowałeś mnie brzydką i kaprawą”.

Giga - 15 PaĽdziernik 2022, 17:53

Św. Tereso, módl się za nami
Teresa Gorzelany - 16 PaĽdziernik 2022, 07:29

.
16 października
Wspomnienie: św. Jadwiga Śląska

Święta Jadwiga Śląska urodziła się około roku 1174 w Bawarii, w miejscowości Andechs. Wcześnie wstąpiła w związek małżeński, została żoną Henryka, księcia Śląska, Krakowa i Wielkopolski. Miała z nim siedmioro dzieci, z których przeżyło troje. Po dwudziestu latach małżonkowie postanowili - za obopólną zgodą - żyć dalej w separacji, ślubując uroczyście czystość. Jadwiga jeszcze przez kilka lat mieszkała na dworze męża oraz w książęcych grodach Leśnica i Wleń. Najczęściej jednak przebywała w ufundowanym przez siebie klasztorze sióstr cysterek w Trzebnicy. Przełożoną tego klasztoru była już wówczas jej córka Gertruda. Zmarła w klasztorze trzebnickim 15 października 1243 roku.

Nie można patrzeć na Jadwigę przez pryzmat naszych dzisiejszych pojęć o narodowościach. Średniowieczną Europę jednoczyła wiara. Ludzie dzielili się wówczas tylko na dwie grupy - chrześcijan i niewierzących. Dla księżnej Jadwigi nie istniał problem niemieckości czy polskości. Dlatego śmiało można ją nazwać patronką jedności Europy. A na pewno pojednania polsko-niemieckiego.

LEGENDA
Według podań Jadwiga była osobą posiadającą cechę wielkiej skromności, a jednocześnie bardzo zaangażowaną w swoje działanie. Cechy te ilustruje legenda, według której Jadwiga, aby nie odróżniać się od reszty swego ludu oraz w imię pokory i skromności, chodziła boso. Irytowało to bardzo jej męża, wymógł więc na spowiedniku, aby ten nakazał jej noszenie butów. Duchowny podarował swej penitentce parę butów i poprosił, aby zawsze je nosiła. Księżna, będąc posłuszną swojemu spowiednikowi, podarowane buty nosiła ze sobą, ale przywieszone na sznurku.

barmal - 16 PaĽdziernik 2022, 19:05

Dzięki Tereniu.
Teresa Gorzelany - 17 PaĽdziernik 2022, 07:16

.
17 października
Wspomnienie: św. Ignacy Antiocheński, biskup i męczennik

Świety Ignacy módl się za nami.

Ignacy urodził się w Syrii i uważa się, że był uczniem św. Jana Apostoła. Został wyświęcony na biskupa, mianowany trzecim biskupem Antiochii w Syrii, po św. Piotrze i św. Ewodiuszu.

Ignacy znany jest z powodu tzw. Siedmiu świętych listów św. Ignacego, które napisał do różnych wspólnot chrześcijańskich podczas podróży do Rzymu, gdzie miał ponieść męczeńską śmierć - skazany przez cesarza Trajana.
W listach tych po raz pierwszy w historii użył nazwy „Kościół katolicki”.

Dla chrześcijan Ignacy był przykładem radykalnego naśladowcy cierpień Chrystusa.

WEDLUG LEGENDY
Ignacy miał być tym dzieckiem, które Jezus postawił przed swoimi uczniami i rzekł: Zaprawdę powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. ( Mt 18,1-4 ).

Nie wiemy jak było... będąc uczniem św. Jana (apostoła, który zabrał Matkę Bożą do swego domu), być może Ignacy poznał Maryję osobiście..

Atrybuty: lew u stóp, IHS na piersi świętego

Teresa Gorzelany - 18 PaĽdziernik 2022, 05:57

.
18 października
Święto św. Łukasza
ur. w Antiochii, Turcja; zm. Teby, Grecja

Dzisiejsze Czytania: Ewangelia (Łk. 10, 1-9)
POKÓJ TEMU DOMOWI!

Święty Łukasz nie należał do grona dwunastu Apostołów i nie poznał osobiście Jezusa. Mówiąc o św. Łukaszu często nadaje mu się przydomek Ewangelista.

Był towarzyszem św. Pawła w jego podróżach misyjnych. Jest autorem trzeciej Ewangelii i Dziejów Apostolskich. Łukaszowi przypisuje się wysokie wykształcenie spośród reszty ewangelistów. Z zawodu Łukasz był lekarzem, jak o tym pisze wprost św. Paweł Apostoł (Kol 4, 14).
Świadczyć o tym może też sama treść spisanej przez niego Ewangelii, gdzie duży nacisk położony jest na kwestie rodziny i cudów związanych z uzdrowieniami.

Formę i układ swej Ewangelii upodobnił do tekstu poprzedników, czyli do Mateusza i Marka. Ubogacił ją jednak w wiele cennych szczegółów, które tamci pominęli w swoich relacjach. Jako jedyny przekazał scenę zwiastowania i narodzenia Jana Chrzciciela i Jezusa, nawiedzenie św. Elżbiety, pokłon pasterzy, ofiarowanie Jezusa i znalezienie Go w świątyni - jest więc autorem tzw. Ewangelii Dzieciństwa Jezusa. Zawdzięczamy mu niejeden szczegół z życia Matki Bożej. On także przekazał pierwsze wystąpienie Jezusa w Nazarecie i próbę zamachu na Jego życie..

Bardzo cennym dokumentem są także Dzieje Apostolskie. Jest to bowiem jedyny dokument o początkach Kościoła, mówiący o tym, co się działo po wniebowstąpieniu Jezusa.

Łukasz mówi siedemnaście razy w Ewangelii i pięćdziesiąt siedem razy w Dziejach Apostolskich o wpływie Ducha Świętego na Jezusa i Jego wyznawców.
Dlatego niektórzy bibliści nazywają Dzieje Apostolskie "piątą Ewangelią", lub Ewangelią Ducha Świętego.

LEGENDA
Jest wzmianka, w której autor pewnego prologu do Ewangelii (pochodzącego z II w.) twierdzi stanowczo, że Łukasz zmarł w Beocji przeżywszy 84 lata. Autor nie wspomina jednak o śmierci męczeńskiej, pisze tylko, że Łukasz zmarł "pełen Ducha Świętego". Dlatego późniejsze świadectwa o jego męczeńskiej śmierci są raczej legendą.

P.S
Mateusz był poborcą podatkowym, Marek w latach młodzieńczych pomagał w gospodzie matki, a później był sprawnym sekretarzem i tłumaczem, Łukasz był lekarzem, natomiast Jan zajmował się rybołówstwem. Znamy zatem imiona i profesje ewangelistów, ale o samych postaciach wiemy bardzo niewiele. Historycy z okruchów informacji próbują nakreślić ich portrety, choć dane są często sprzeczne, hipotetyczne i pochodzą z późniejszych stuleci.

Teresa Gorzelany - 19 PaĽdziernik 2022, 06:36

.
19 października
Wspomnienie - bł. Jerzy Popiełuszko, pezbiter i męczennik, ur. (14 września 1947 r. - zm. 19 października 1984 r.)  
kapelan warszawskiej „Solidarności”, obrońca praw człowieka w PRL, zamordowany przez funkcjonariuszy SłużbyBezpieczeństwa, błogosławiony i męczennik Kościoła katolickiego.

KSIĄDZ JERZY:
"Módlmy się, byśmy byli wolni od lęku, zastraszenia, ale przede wszystkim od żądzy odwetu i przemocy”.

DOM RODZINNY:
Ksiądz Jerzy dorastał w atmosferze, którą tworzyła przede wszystkim matka. To ona wycisnęła na nim najmocniejsze piętno. Ksiądz Jerzy na pamięć znał wszystkie jej powiedzonka, wiersze i pieśni, które pamiętała jeszcze ze swego dzieciństwa i które przekazywała dzieciom. Jedną z nich zaczynała każdy nowy dzień:

„Skoro tylko wstaję z rana, natychmiast wołam do Pana: Niechaj będzie pochwalony Jezus Chrystus uwielbiony!”

Lubiła też powtarzać dzieciom:

„Kochać ludzi, kochać Boga to do nieba prosta droga. Kochaj sercem i czynami, będziesz w niebie z aniołami”.

Co widział w domu, to sam robił. Jakie ziarno zasiejesz, takie plony zbierasz” – twierdziła matka. To pokazuje, że wiarę swych dzieci kształtowała świadomie. Toteż w domu znajdowała się mała kapliczka. Była jak mały domowy ołtarz. To w tym miejscu cała rodzina Popiełuszków gromadziła się codziennie na wspólną modlitwę. W każdą środę dzieci głośno wypowiadały wezwania do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. W piątki – do Serca Pana Jezusa. W soboty – do Matki Bożej Częstochowskiej. Przez cały maj, dzień w dzień, cała rodzina odmawiała wspólnie Litanię loretańską. W październiku – kolejne tajemnice Różańca.

MODLITWA
Boże nieskończenie dobry,
który obdarzyłeś błogosławionego księdza Jerzego Popiełuszkę łaską wierności kapłańskiemu powołaniu aż do męczeńskiej śmierci, prosimy Cię słowami św. Jana Pawła II:
„Aby z tej śmierci wyrosło dobro,  tak jak z krzyża zmartwychwstanie”.
.

Teresa Gorzelany - 20 PaĽdziernik 2022, 06:16

.
20 października
św. Jan Kanty - jałmużnik i uczony
ur. czerwiec 1390, Kęty, zm.  24 grudnia 1473, Kraków

W zachowaniu postów był pilny, w cierpliwości łaskawy, w wierze pomocny, w miłości gorący, w pokorze niski, w rozmyślaniach tajemnic Bożych wysoki, w oczekiwaniu mocny, w wytrzymałości mężny – pisał o św. Janie z Kęt (Janie Kantym) ks. Piotr Skarga. Św. Jan był profesorem, opiekunem młodzieży uniwersyteckiej, ojcem ubogich, patronem wielu uniwersytetów i kolegiów. Nauka była dla niego jednym ze środków prowadzących do ideału świętości. Innym była pokora, a jeszcze innym – pogarda dóbr materialnych.

PROFESOR
Profesor, którego kochali studenci. Profesor, który był autorytetem dla swoich kolegów wykładowców. Profesor, który modlił się za swoich żaków. Profesor, który dzielił się swoją wypłatą z biednymi. Profesor, który nigdy nie był ponad tych, z którymi pracował, z którymi żył. Ksiądz – Profesor, któremu po prostu zależało. Taki właśnie był św. Jan z Kęt.

Zasłynął z tego, że umiłował dążenie do prawdy. W każdym ze swoich działań –w pracy naukowej, przepisywaniu dzieł, wychowywaniu młodych ludzi – chciał być wierny Ewangelii. Wielkim szacunkiem obdarzał każdego człowieka. Nie pozwalał, by w jego obecności ktokolwiek był obmawiany. W swojej celi na ścianie napisał „Strzeż się kogo zafrasować, bo nie smaczno przeprawować. Sławy nie ruszaj bliźniego, bo odwołać coś ciężkiego.”
Kult św. Jana Kantego jest do dnia dzisiejszego żywy. Jest on czczony przede wszystkim jako patron uczącej się i studiującej młodzieży. Poświęcił jej przecież prawie całe swoje życie, aż 55 lat profesury. Jest także patronem Polski, archidiecezji krakowskiej i Krakowa; profesorów, szkół katolickich i "Caritasu".

Teresa Gorzelany - 21 PaĽdziernik 2022, 08:46

.
21 października
Wspomnienie: bł. Jakub Strzemię (Jakub Strepa), ur. 1340 - zm.1409, franciszkanin, biskup

Jako młodzieniec wstąpił do zakonu franciszkanów. Zasłynął jako gorliwy misjonarz wschodnich kresów. W roku 1391 został arcybiskupem halicko-lwowskim. Z wielką gorliwością organizował życie religijne w rozległej archidiecezji. Odznaczał się gorącym nabożeństwem do Najświętszego Sakramentu i Matki Bożej. Cieszył się zaufaniem króla Władysława Jagiełły.

Panie Jezu Chryste, Ty powiedziałeś: „Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie, do takich bowiem należy Królestwo Niebieskie”, tymi słowami dałeś wskazówkę jak bardzo ważne są dzieci we wspólnocie Kościoła. Stałeś się także przykładem dla swoich Apostołów i ich następców- pasterzy Kościoła- w uniżaniu się względem każdego człowieka, nawet tego najmniejszego i bezbronnego. Za Twoim przykładem poszedł także i bł. Jakub Strzemię, którego gorliwe świadectwo w tym względzie przyozdobiło tytułem: przyjaciel dzieci.

W poczet błogosławionych zaliczył go papież Pius VI we wrześniu 1790 roku.

Teresa Gorzelany - 22 PaĽdziernik 2022, 06:36

.
22 października
Wspomnienie: Jan Paweł II (1920 - 2005), papież

Ojcze Święty, módl się za nami

Papież przełomów, myśliciel i filozof, człowiek kultury i sztuki, poeta i aktor, miłośnik gór, człowiek pokoju i dialogu, niestrudzony pielgrzym, inspirator przemian na świecie, mistyk, człowiek wiary.

Powiedział:
"Nie wystarczy przekroczyć próg, trzeba iść w głąb.”

„Nigdy nie jest tak, żeby człowiek, czyniąc dobrze drugiemu, tylko sam był dobroczyńcą. Jest równocześnie obdarowywany, obdarowany tym, co ten drugi przyjmuje z miłością."

Modlić się znaczy dać trochę swojego czasu Chrystusowi, zawierzyć Mu, pozostawać w milczącym słuchaniu Jego Słowa, pozwalać mu odbić się echem w sercu. 

Nie żyje się, nie kocha się, nie umiera się - na próbę. 

Prawdziwa cywilizacja nie polega na sile, ale jest owocem zwycięstw nad samym sobą, nad mocami niesprawiedliwości, egoizmu i nienawiści, które są zdolne zniekształcić prawdziwe oblicze człowieka.

Czujesz się osamotniony. Postaraj się odwiedzić kogoś, kto jest jeszcze bardziej samotny. [Homilia w Sopocie, 1999 r.]

Poczucie humoru:
Jan Paweł II w żadnej sytuacji nie tracił dobrego humoru. Zapytany kiedyś przez jednego ze swoich współpracowników, czy kiedykolwiek płacze, papież odparł: "Nigdy na zewnątrz".

Nie znosił przesady. Gdy zauważył, że pewien mężczyzna podczas audiencji dla Polaków cały czas klęczał, podszedł do niego i na znaną melodię zaśpiewał: „Panie Janie, niech pan wstanie".

CIEKAWOSTKI
Jan Paweł II był pierwszym papieżem czytającym bez okularów. Był również pierwszym papieżem noszącym zegarek na rękę. Poza tym Karol Wojtyła był również pierwszym papieżem jeżdżącym na nartach, uprawiającym wspinaczkę górską, pływającym kajakiem. Pierwszym w dziejach Słowianinem wybranym na głowę Kościoła. Był również największym podróżnikiem wszechczasów spośród wszystkich papieży.

Podczas czwartej pielgrzymki do Ojczyzny, w Olsztynie, jednemu z dziennikarzy udało się wychylić głowę ponad tłum i zapytać Jana Pawła II o zdrowie.
– “A jakoś człapię” – odpowiedział Papież

Teresa Gorzelany - 23 PaĽdziernik 2022, 06:26

.
23 października
Wspomnienie: św. Jan Kapistran (1384 -1456), włoski franciszkanin, kaznodzieja i inkwizytor papieski

Święty Jan zapoczątkował powstanie polskiej prowincji zakonu Braci Mniejszych Obserwantów.

Urodził się w 1384 r. w mieście Kapistrano koło Neapolu. Pierwsze nauki pobierał w mieście rodzinnym, a w Perugii uzyskał stopień doktora obojga praw. Ożeniwszy się, zamieszkał w Pe­rugii i otrzymał urząd głównego sędziego miasta. Podejrzany przez współobywateli o zbytnie sprzy­janie królowi, trafił do więzienia. Tam miał mu się objawić zakonnik św. Franciszka, który kazał mu wstąpić do zakonu. Jan poszedł za tym głosem. A że w tym czasie umarła mu żona, rozdał wszystkie dobra ubogim i przy­oblekł zakonną szatę. Wyświęcony na ka­płana rozpoczął życie pełne umartwień. Z uwagi na dar przemawiania oraz wiedzę został powołany przez papieża do Rzymu. Pozostał tam i wysyłany był odtąd na różne dwory królewskie dla załatwiania najtrudniejszych spraw kościelno-politycznych. Tak zwiedził Włochy, Niemcy, Czechy i Węgry, prawiąc po drodze nauki i nawracając heretyków. Przybył także do Polski, pozostał tu przez 9 miesięcy i założył w Krakowie klasztor.

Wszędzie, gdzie się pojawiał wywoływał ożywienie wiary, dokonywał nawróceń, przywracał zgodę, dawał początek licznym dziełom miłosierdzia. Miał dar przepowiadania przyszłości. Nazwano go apostołem zjednoczonej Europy. Jest patronem prawników.

Teresa Gorzelany - 24 PaĽdziernik 2022, 06:28

.
24 października
Wspomnienie: św. Antoni Maria Claret
(ur.1807 w Hiszpanii—zm.1870 we Francja), misjonarz, drukarz, biskup, apostoł Kuby

Antoni Klaret był wspaniałym świętym kapłanem i misjonarzem, którym nie przestał być nawet zostawszy arcybiskupem. On sam owo misjonarskie powołanie do ewangelizowania świata uważał za najważniejsze. 

Mały wzrostem ale wielki duchem posiadał wspaniały głos, którym posługiwał się wyłącznie w służbie misjonarskiej posługi Słowa, przede wszystkim na ambonie i w konfesjonale. Słowo Boże głosił wszędzie, tam gdzie było i nie było to możliwe, na wszelkie już znane lub wymyślane przez niego sposoby: głosem, piórem, rysunkiem, konkretnym zaangażowaniem na rzecz najbardziej potrzebujących, chorych, biednych i prześladowanych, a jednocześnie przygotowywał innych do pełnienia tej samej misji głoszenia Słowa. Był promotorem aktywnego apostolatu świeckich w Kościele w pierwszej połowie XIX w., w Hiszpanii gdzie do 1834 r. istniał jeszcze trybunał Świętej Inkwizycji.

Nie tylko w jego pismach często pojawia się słowo "gorliwość". Był pasterzem nad wyraz gorliwym.

Urodził się 23 grudnia 1807 r. w Katalonii, miał dziesięcioro rodzeństwa. Od najmłodszych lat pracował w warsztacie tkackim swego ojca. Odkrył w sobie powołanie do kapłaństwa. W 1835 r. przyjął święcenia kapłańskie. Udał się do Rzymu, gdzie rozpoczął nowicjat w Towarzystwie Jezusowym. Na skutek choroby musiał jednak je opuścić.
Z Włoch powrócił do Hiszpanii, gdzie z wielkim zaangażowaniem udzielał rekolekcji i głosił misje dla prostego ludu. Dotarł nawet na Wyspy Kanaryjskie. Wszędzie dbał o szerzenie edukacji religijnej, wydając w tym celu tysiące broszur.
Z jego inicjatywy zrodziło się nowe zgromadzenie misjonarzy pod wezwaniem Niepokalanego Serca Maryi, zwanych klaretynami.

Odbył jeszcze jedną wielką misję — został mianowany arcybiskupem Santiago na Kubie. Na wyspę przybył w 1851 r. Najpierw zatroszczył się o formację duchową kapłanów tej zaniedbanej diecezji. Dla nich organizował rekolekcje i dni skupienia, następnie otoczył opieką lud swojej diecezji.

Owoc jego 7-letnich rządów był imponujący: założył 53 nowe parafie i wiele domów zakonnych, zalegalizował 30 tysięcy małżeństw i bierzmował 300 tysięcy ludzi. Jednocześnie dbał o ubogich, organizował pomoc charytatywną. Miał też wrogów: czterokrotnie chciano go zabić, spalono także jego dom. W 1856 r. został raniony przez mężczyznę, którego konkubinę nawrócił.

W 1857 r. został wezwany na dwór hiszpański, gdzie został spowiednikiem królowej Izabeli II. Towarzyszył rodzinie królewskiej na wygnaniu we Francji, gdy w Hiszpanii wybuchła rewolucja. Przebywał później w Rzymie, gdzie bronił nieomylności papieża w sprawach wiary i moralności. Zmarł jako wygnaniec we Francji w 1870 r.
Na jego grobie wykuto słowa papieża Grzegorza VII: „Ukochałem sprawiedliwość, nienawidziłem niegodziwości, dlatego umieram na wygnaniu”.
Potomni nazwali go św. Pawłem XIX wieku.

P.S
Św. Antoni Maria zostawił po sobie ponad 200 pism religijnych, samych katechizmów wydał drukiem ok. 4 milionów egzemplarzy. Słynny katechizm Camino recto (pierwsze wydanie 1843), który ozdobił własnoręcznymi ilustracjami, stał się prekursorem współczesnych katechizmów dla dzieci, które dziś trudno sobie wyobrazić bez obrazków.
Katechizm stał się najbardziej poczytną pozycją na hiszpańskim rynku wydawniczym na przełomie XIX i XX wieku: 220 wydań na przestrzeni jednego stulecia.

Teresa Gorzelany - 25 PaĽdziernik 2022, 06:15

.
25 października
Według Kalendarza diecezji polskich na 2022 rok:

• w archidiecezji gnieźnieńskiej: przeniesienie relikwii św. Wojciecha – Wspomnienie obowiązkowe

• W diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej: rocznica poświęcenia kościoła katedralnego w Koszalinie – Święto

• W archidiecezji przemyskiej: Św. Antoniego Marii Clareta, biskupa – Wspomnienie dowolne

• W diecezji sandomierskiej: Św. Jana Pawła II, papieża – Wspomnienie obowiązkowe

P.S
W ogólnym kalendarzu rzymskim w dniach 25, 26 i 27 października nie wskazano obchodów:
[ ] wspomnień dowolnych,
[ ] wspomnień obowiązkowych,
[ ] świąt i
[ ] uroczystości 
Rryt rzymski jest porządkiem sprawowania liturgii Mszy Świętej w Kościele Katolickim).
Istnieją kalendarze dla krajów i diecezji zawierające wspomnienia świętych związanych z danym obszarem oraz uroczystości i święta ważne dla danej społeczności (np. dzień poświęcenia kościoła katedralnego).

barmal - 25 PaĽdziernik 2022, 21:04

to bardzo cenne informacje
Teresa Gorzelany - 26 PaĽdziernik 2022, 08:30

.
26 października
W archidiecezji krakowskiej oraz w diecezji bielsko-żywieckiej: Bł. Celiny Borzęckiej, zakonnicy – Wspomnienie dowolne

Mowią, ze nie jest mi dobrze w habicie
26 października obchodzimy wspomnienie liturgiczne – i rocznicę śmierci – absolutnie niezwykłej kobiety, bł. Celiny Borzęckiej CR. Połączyła w swojej biografii życie rodzinne z zakonnym, stając się swoistym fenomenem w historii Kościoła.

Po śmierci męża – będąc wcześniej świecką wierną, pełniąc rolę żony, matki i zaradnej pani majątku na Kresach – razem z młodszą córką Jadwigą założyła zgromadzenie sióstr zmartwychwstanek.

Celina została beatyfikowana 27 października 2007 roku.

Obecnie trwa natomiast proces beatyfikacyjny córki Celiny, sługi Bożej Jadwigi Borzęckiej.

Borzęccy mieszkali w majątku Obremszczyzna koło Grodna. Mieli czworo dzieci, z których dwoje zmarło wcześnie.

Przez 5 lat opiekowała się ofiarnie mężem, który w 1869 r. doznał paraliżu i stracił władzę w nogach.
Dzielna żona z oddaniem podjęła opiekę nad mężem, który stracił władzę w nogach. Nie pomogły lekarstwa, zabiegi i kuracje, gdyż Józef Borzęcki zmarł 13 lutego 1874 r. w Wiedniu, w wieku 52 lat.

Celina zapisała w „Pamiętniku dla córek”: Odszedł mój anioł opiekuńczy”.

Mając 40 lat, Celina została wdową. Po pochowaniu męża w Obrembszczyźnie i uporządkowaniu spraw majątku, pokazała córkom strony rodzinne, potem Wilno i Warszawę, a w końcu Włochy.

Do Rzymu Borzęckie przybyły 7 października 1875 r. Zamieszkały w pobliżu kościoła św. Klaudiusza, gdzie pracowali zmartwychwstańcy i gromadziła się Polonia rzymska.
W Rzymie odżyło młodzieńcze pragnienie Celiny Borzęckiej oddania się Bogu.

Celina i jej córka Jadwiga złożyły śluby wieczyste. Jest to dzień narodzenia Zgromadzenia Sióstr Zmartwychwstania Pańskiego w Kościele. Matka Celina jako 58-letnia kobieta stanęła na czele nowego zgromadzenia.

Jesienią 1891 r. Matka Celina otworzyła w Kętach pierwszy dom na ziemiach polskich. Za życia Założycielki siostry rozpoczęły pracę apostolską w Bułgarii, następnie w Częstochowie i Warszawie, a także w Stanach Zjednoczonych.
Matka Celina zmarła 26 października 1913 r. w Krakowie i została pochowana na cmentarzu w Kętach. 22 listopada 1937 r. doczesne szczątki Matki Celiny i Matki Jadwigi zostały przeniesione do krypty pod kaplicą klasztoru w Kętach, a 3 kwietnia 2001 r. do sarkofagu w kościele p.w. Świętych Małgorzaty i Katarzyny w Kętach.

Bóg obdarzył Celinę Borzęcką bogactwem charyzmatów. W ciągu 80 lat życia była: żoną, matką, wdową, babcią oraz zakonnicą i założycielką rodziny zakonnej. Jej ostatnie słowa: „W Bogu na zawsze szczęście” świadczą o głębokim życiu duchowym i silnej więzi z Bogiem. Ci, którzy ją znali uznawali, że była osobą świętą. Także w Zgromadzeniu Zmartwychwstanek istniało przekonanie, że Matka Fundatorka opiekuje się z nieba swą wspólnotą zakonną i wyprasza łaski Boże.


CIEKAWOSTKA
Wkrótce po złożeniu ślubów Celina wyjechała dla poratowania zdrowia do wód w Krynicy. Miała możliwość poobserwować, jak zachowują się ludzie, najczęściej katolicy, na widok jej nowego stroju. Zanotowała później: „Mówią, że nie jest mi dobrze w habicie, że mi poszerza stan i twarz, że jako osoba świecka wyglądałam znacznie lepiej i że wobec tego żadna fotografia nie może być korzystna. Mówią, że zupełnie utraciłam wyraz słodyczy”.

Teresa Gorzelany - 28 PaĽdziernik 2022, 06:46

.
28 października
Święto świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza

Szymon jest najmniej znanym członkiem apostolskiego grona, nie wiadomo o nim nic pewnego oprócz faktu, iż został policzony z Dwunastoma Apostołami (Łk 6,15; Dz 1,13). Ewangelia wspomina o nim trzy razy. Mateusz i Marek dają mu przydomek Kananejczyk (Mt 10,4; Mk 3,18).
Juda Tadeusz zostawił nam List, który obecnie należy do ksiąg Nowego Testamentu. W tym liście nazywa sam siebie bratem Jakuba. Z listu tego możemy wyciągnąć wniosek, że był człowiekiem wykształconym.

Świadectwa podają, że po Zesłaniu Ducha Świętego Juda głosił Ewangelię w Palestynie, Syrii, Egipcie i Mezopotamii; część wędrówek misyjnych odbył razem ze św. Szymonem. Część tradycji podaje, że razem ponieśli śmierć męczeńską. Inni mówią, że Szymon został zabity w Jerozolimie, a Juda Tadeusz prawdopodobnie w Libanie lub w Persji.

Fragment katechezy Benedykta XVI:
Tylko Jan wspomina o prośbie, z jaką Tadeusz Juda zwrócił się do Jezusa podczas Ostatniej Wieczerzy. Rzekł Tadeusz do Pana: "Panie, cóż się stało, że nam się masz objawić, a nie światu?"

Jest to sprawa bardzo aktualna, z którą my także przychodzimy do Pana: dlaczego Zmartwychwstały nie objawił się w całej swej chwale swoich nieprzyjaciołom, by pokazać, że zwycięzcą jest Bóg? Dlaczego ukazał się jedynie swoim uczniom? Odpowiedź Jezusa jest tajemnicza i głęboka. Pan powiada: "Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego, i będziemy u niego przebywać"(J 14, 22-23). A znaczy to, że Zmartwychwstałego trzeba zobaczyć i postrzegać także sercem, w taki sposób, aby Bóg mógł w nim zamieszkać. Pan nie ukazuje się jako rzecz, ale chce wejść w nasze życie i dlatego Jego objawienie się jest objawieniem, które pociąga i zakłada otwarte serce. Tylko w ten sposób widzimy Zmartwychwstałego.

Św. Juda Tadeusz uważany jest za patrona spraw beznadziejnych; jest też wzywany w szczególnych potrzebach. Z tego powodu

w wielu kościołach w Polsce odbywają się raz w tygodniu specjalne nabożeństwa ku jego czci, połączone z odczytaniem próśb i podziękowań, jest także patronem szpitali i personelu medycznego. Łaskami słynący obraz św. Judy Tadeusza, znajduje się w Warszawie, w kościele Księży Misjonarzy pw. Świętego Krzyża.

W kaplicy świętych Szymona i Judy w bazylice św. Piotra, która obecnie jest także kaplicą Najświętszego Sakramentu, mają znajdować się relikwie obu Apostołów.

Teresa Gorzelany - 31 PaĽdziernik 2022, 12:08

.
31 października
Wigilia Uroczystości Wszystkich Świętych

PIĘKNO ŚWIĘTOŚCI
Noc Świętych, to katolicka alternatywa dla Halloween. Dzisiejsza nazwa Halloween jest najprawdopodobniej skróconym All Hallows' E’en, czyli wigilia Wszystkich Świętych.
Jak podkreślają księża – chodzi o to, by zamiast fascynacji śmiercią, pokazać młodym ludziom piękno świętości. Pierwsza Noc Świętych odbyła się w katedrze łódzkiej w październiku 2011 roku.

W Wigilię Uroczystości Wszystkich Świętych, 31 października 2022 r. w wielu kościołach odbywają się tzw. Noce Świętych – czyli czuwania modlitewne przy relikwiach świętych i błogosławionych.
Spotkanie ze świętymi ma pokazać, ze Wigilia Uroczystosci Wszystkich Świetych jest pełna nadziei i radosci, a nie ciemności, która jest wypelniona strachem i duchami.

Teresa Gorzelany - 1 Listopad 2022, 07:45

.
1 listopada
Uroczystość Wszystkich Świętych

Wszyscy Święci i Święte Boże, przyczyńcie się za nami

W Kościele katolickim uroczystość ku czci wszystkich chrześcijan, którzy osiągnęli stan zbawienia i przebywają w niebie; uroczystość treściowo połączona z następującym po niej obchodem liturgicznym Dnia Zadusznego.
W doktrynie Kościoła katolickiego jest wyrazem wiary w obcowanie świętych i powszechne powołanie do świętości.

Święty
(hebr. kodesz oznacza „oddzielony”, tzn. oddzielony od grzechu dla Boga); określenie człowieka, który „przebywa z Bogiem w niebie”. Do świętych zaliczani są również aniołowie, np. Święty Michał Archanioł. Cnoty świętych przedstawiane są jako przykład do naśladowania.

Pojęcie „świętego” w Biblii odnoszone jest często do żyjącej osoby, która postępuje zgodnie z przykazaniami Boga i trzyma się z daleka od wszystkich ziemskich, grzesznych praktyk i przyjemności. Święty to ten, który poszedł za Chrystusem i jest już zbawiony.

W Nowym Testamencie słowo święty lub święci używane jest pod adresem wszystkich wierzących w śmierć i zmartwychwstanie Jezusa. To pojęcie występuje również w innych religiach. W Nowym Testamencie pojęcie świętych jako chrześcijan pojawia się wielokrotnie, m.in. w: Dz 9, 32, 41; Rz 1, 7; 12, 13; 1 Kor 16, 1; 2 Kor 1,1.

Kult świętych
Kult świętych związany jest z przekonaniem, że mogą oni wstawiać się za wiernymi u Boga – są orędownikami u Boga.

Teresa Gorzelany - 2 Listopad 2022, 07:31

.
2 listopada
"Dzień Zaduszny - ZADUSZKI" jest dniem modlitw za wszystkich zmarłych - zwłaszcza za dusze odbywające w czyśćcu pokutę. Tego dnia Kościół modli się w intencji ich zbawienia.

Siła modlitwy

Nasza modlitwa za zmarłych niesie nadzieję i pomaga duszom przebywającym w czyśćcu. Dusze czyśccowe oczyszczają się poprzez cierpienie. Same dla siebie już nic zrobić nie mogą, jednak nasza modlitwa może im pomóc. Potwierdzenie tego znajdujemy w Dzienniczku św. s. Faustyny : „Te dusze modlą się bardzo gorąco, ale bez skutku dla siebie, my tylko możemy im przyjść z pomocą” (Dz. 20).

Podobne przekonanie wyrażał św. o. Pio: „Musimy modlić się za dusze w czyśćcu. To niewiarygodne, co one mogą uczynić dla naszego duchowego dobra, z wdzięczności dla tych na ziemi, którzy pamiętają o modlitwie za nie”. Święty z Pietrelciny nawoływał: „Módlcie się, módlcie się, módlcie się. Musimy opróżnić czyściec. Wszystkie dusze muszą być uwolnione”.

Modlitwa
Panie, Boże Wszechmogący, racz wybawić dusze z czyśćca, a szczególnie tę, która jest najbardziej ze wszystkich opuszczona. Przyjmij ją do Twojej chwały, gdzie będzie mogła wielbić Cię i chwalić na wieki. Amen.

barmal - 2 Listopad 2022, 22:36

Amen.
Teresa Gorzelany - 3 Listopad 2022, 08:57

.
3 listopada
Wspomnienie: św. Marcin de Porrès – ur. 9.XII 1579 Lima, Peru - zm. 3.XI 1639 Lima Peru - domikański zakonnik, którego można nazwać ojcem Pio XVII wieku.  

Nieślubne dziecko szlachcica i wyzwolonej Afrykanki z Panamy - pragnie służyć Bogu i ludziom. W zakonie dominikańskim wznosi się na wyżyny mistyczne, służąc przy tym najuboższym i... zwierzętom. 

Był szanowany i podziwiany przez ludzi wszystkich klas i zawodów. Członkowie jego wspólnoty nazywali Marcina „ojcem dobroczynności”. W ciągu życia doświadczał ekstaz i różnych nadprzyrodzonych darów, np. uzdrawiania.

Założył sierociniec w Limie. Pielęgnował chorych, opiekował się ludźmi dotkniętymi zarazą i biednymi, bez względu na ich kolor skóry. Jednak szczególnie przejmował się losem czarnych niewolników.

Jego żywot w klasztorze potwierdza prawidłowość, że do świętości nie potrzeba ani męczeństwa, ani wielkich, spektakularnych czynów, wystarczy wypełniać swoje powołanie w miejscu i w czasie, w jakim przyszło żyć. Do obowiązków brata Marcina należało utrzymanie czystości w klasztorze, załatwianie drobnych posług poza jego murami i opieka nad chorymi w infirmerii.

Do brata Marcina garnęli się wszyscy oczekujący pomocy w cierpieniach. Leczył ich dobrym słowem, pogodą ducha, przez dotyk i modlitwę.

Św. Marcin de Porres, pierwszy mulat wyniesiony na ołtarze, kanonizowany dopiero w 1962 roku przez Jana XXIII.

Patron: zgody na tle rasowym, sprawiedliwości społecznej, ludzi o rasie mieszanej.

Teresa Gorzelany - 4 Listopad 2022, 07:49

.
4 listopada
Wspomnienie obowiązkowe: św. Karol Boremeusz, biskup
ur. 2.10.1538 - zm. 4.11.1584
beatyfikowany 1602 roku
kanonizowany 1610 roku

W roku 1538 w Aronie, miasteczku położonym nad jeziorem Lugano we Włoszech, urodził się hrabiemu Boromeuszowi drugi syn, imieniem Karol. Karol odznaczał się już jako chłopiec statecznością, pobożnością i sumiennością w służbie Bożej.

Po ukończeniu nauk początkowych w Mediolanie rodzice wysłali go na uniwersytet w Pawii, aby się wykształcił na prawnika, ale Karol porzucił prawo i przeszedł na teologię. Opierając się pokusom, na jakie go wystawiało wysokie urodzenie, bogactwa i młody wiek, i idąc jedynie za radą Ewangelii, czynił tak świetne postępy w naukach, że mając dopiero 21 lat, w roku 1559 wrócił do domu rodzicielskiego ze stopniem doktora obojga praw.
W tym samym roku zasiadł brat jego matki na tronie papieskim. Był to papież Pius IV.
Papież powołał niezadługo utalentowanego siostrzeńca, liczącego dopiero 23 lata do Rzymu, mianował go prezesem rady stanu, arcybiskupem mediolańskim i kardynałem.

Jemu przypisać należy zasługę, że katolicy mają rzymsko-katolicki katechizm, dzieło łączące głęboką naukę, zwięzłość i krótkość z pięknym przedstawieniem rzeczy. Drugą i to może najważniejszą jego zasługą jest to, że on był pierwszym z biskupów, który wszystkie uchwały i rozporządzenia soboru trydenckiego w swej diecezji zaprowadził i praktycznie zastosował, i tym sposobem dał dobry przykład innym biskupom.
Założył w Mediolanie pierwsze na świecie seminarium duchowe.

Kaplan w czasach zarazy

Epidemię trawiącą Mediolan w 1577 r. nazwano „epidemią św. Karola” nie dlatego, że przyszły święty w jakiś sposób przyczynił się do jej rozprzestrzenia, ale wręcz przeciwnie – jego cnoty najmocniej uzewnętrzniły się podczas pomocy cierpiącym i umierającym. Kiedy wszyscy inni uciekli, to właśnie on wraz z posługującymi z jego nadania kapłanami, otaczali chorych miłością, profesjonalną – jak na ówczesne czasy – opieką medyczną, dawali nadzieję i pocieszenie. Dla mediolańskiego metropolity było oczywiste – to właśnie chorzy i umierający najbardziej potrzebowali Sakramentów, a Kościół był od tego by im je zapewnić.

Umarł w Mediolanie 3 listopada 1584 roku roku, gdy opiekował się ofiarami wielkiej zarazy.

Nauka moralna

Kilka myśli z pisma świętego Karola Boromeusza:

"Prawdziwą miłość Boga ma ten, kto:
1) z chęcią o Nim myśli;
2) kto chętnie w Jego domu przebywa;
3) kto często o Nim lub z Nim rozmawia;
4) kto z chęcią słucha mówiących o Bogu;
5) kto chętnie daje to, co posiada, na chwałę Boga;
6) kto chętnie w Jego imię znosi przykrości;
7) kto chętnie słucha Jego przykazań;
8) kto lubi, co się Bogu podoba, a nienawidzi, co Mu się nie podoba;
9) kto ma wstręt do świata;
10) kto miłuje Jego namiestników i oddaje im cześć należną".

Św. Karol posiadał bardzo szczególne cechy charakteru, którymi kierował się w życiu: siłą ducha i woli, jasny pogląd na rzeczywistość i niezłomną wolę. Posiadał jeszcze jedną ważną cechę – pokorę – wypracował ją z wielkim trudem pracy wewnętrznej. Podczas całego swojego życia i pracy pasterskiej św. Karol usiłował zjednoczyć sobie dwie cechy – moc i łagodność.

Teresa Gorzelany - 10 Listopad 2022, 12:37

.
10 listopada
Wspomnienie: św. Leon Wielki, papież

Był pierwszym papieżem, któremu nadano przydomek „Wielki". Wyróżniał się erudycją. Miał wielkie zdolności dyplomatyczne, wielokrotnie wykorzystywane przez papieży i władców. 

Walczył o czystość wiary, zmagając się z wieloma herezjami. Miał wielkie poważanie w Kościołach Zachodu i Wschodu.

Urodził się prawdopodobnie około roku 390 w Toskanii. Około roku 430 papież Celestyn I mianował go archidiakonem.

Leon I dbał o liturgię kościelną. Za jego czasów powstały pierwsze oficjalne zbiory modlitw. Dbał też o to, by liturgia była powiązana z życiem codziennym.
Pontyfikat Leona to czas niepewności i przełomu. zachodu.

Papież Leon był znakomitym kaznodzieją. Zachowało się niemal 100 pięknych kazań, pisanych po łacinie, wspaniałym i jasnym językiem. Zachowało się też około 50 listów papieskich. Widać w tych pismach wielkość papieża, głębię jego refleksji teologicznej, jego żarliwość duszpasterza. Leon autentycznie troszczył się o wiernych, o lud Rzymu. Zabiegał o jedność różnych
Kościołów i ich potrzeby. Był zwolennikiem i niezmordowanym promotorem prymatu Biskupa Rzymu. Stał się obrońcą kultury zachodniej.

Zmarł w Rzymie, 10 listopada 461 roku. Benedykt XIV w roku 1754 ogłosił go doktorem Kościoła. Jest patronem muzykówi śpiewaków.

Teresa Gorzelany - 11 Listopad 2022, 07:45

.
11 listopada
Wspomnienie: święty Marcin z Tours, biskup

Św, Marcin urodził się ok. 316 r. w Panonii, na terenie dzisiejszych Węgier, w rodzinie pogańskiej.⁹
Przez wieki powstało tak wiele życiorysów Marcina i legend, że dziś trudno ustalić fakty...
Wydarzenie, które wszyscy czciciele wspominają, miało miejsce w okresie służby wojskowej. Żebrakowi proszącemu o jałmużnę u bram miasta Amiens Marcin oddał połowę swej opończy (peleryny). Następnej nocy ukazał mu się Chrystus odziany w ten płaszcz i mówiący do aniołów: "To Marcin okrył mnie swoim płaszczem".
Pod wpływem tego wydarzenia Marcin przyjął chrzest i opuścił wojsko, uważając, że wojowanie kłóci się z zasadami wiary.

W 361 r. założył pierwszy klasztor w Galii - w Liguge. Dziesięć lat później, mimo jego sprzeciwu, lud wybrał go biskupem Tours.

Jako pasterz diecezji prowadził surowe życie mnisze, budząc sprzeciw okolicznych biskupów.
Był znanym apostołem wsi.
Zanotowano wiele cudów wymodlonych przez biskupa Marcina, a także wielką liczbę nawróconych przez niego pogan.
Marcin zmarł 8 listopada 397 r. w Candes podczas podróży duszpasterskiej.
Jako pierwszy wyznawca - nie-męczennik - zaczął odbierać cześć świętego w Kościele Zachodnim.

Święto ku czci Marcina ustanowiono w połowie VII wieku na dzień 11 listopada (data jego pochówku).

W Polsce święta ku czci Marcina wiązały się przede wszystkim z zabijaniem i pieczeniem gęsi. 11listopada organizowano wielkie uczty, podczas której zjadano duże ilości gęsiny i pieczywa, a całość popijało się gorzałką, piwem i grzanym winem. Jak nakazywała tradycja świętomarcińska, w dniu poświęconym patronowi gęsi ludzie powinni byli się dzielić jadłem i napitkiem z najbiedniejszymi.Taką postawę doskonale oddaje legenda o rogalach świętomarcińskich, kształtem przypominających, zgubioną przez jego konia podkowę.
( św. Marcin pewnego dnia odwiedzając wiernych na swoim białym koniu zgubił podkowę, którą podniósł miejscowy cukiernik i wzorując się jej kształtem uformował ciasto z migdałami. Gdy rogale były upieczone – pamiętając o intencjach świętego – rozdał je potrzebującym).

Dawniej w Polsce dzień świętego Marcina oznaczał także koniec wszelkich robót w polu i od tej pory nie można już było zajmować się rolą.
W dniu świętego Marcina ludność wiejska po raz ostatni przed zimą wypuszczała swoje bydło na pastwiska.

Teresa Gorzelany - 12 Listopad 2022, 08:10

.
12 listopada
Wspomnienie: św. Józafat Kuncewicz (1580 - 1623), unicki arcybiskup połocki, bazylianin, święty Kościoła katolickiego, męczennik.

Póżniejszy arcybiskup przyszedł na świat we Włodzimierzu Wołyńskim w 1580 r. w rodzinie mieszczańskiej. Na chrzcie nadano mu imię Jan. W młodości wysłano go Wilna, m gdzie miał nauczyć się fachu kupieckiego.
W 1596 r. na synodzie w Brześciu Litewskim cześć biskupów prawosławnych z terenu Rzeczypospolitej zawarła z Kościołem katolickim unię, która podporządkowywała ich zwierzchności papieża. Kuncewicz całym sercem opowiedział się za tym układem i postanowił wstąpić do zakonu bazylianów (1604), gdzie przyjął imię Jozafata. W 1609 r. przyjął święcenia kapłańskie. Kilka lat później, już powszechnie znany ze swojej działalności duszpasterskiej, został mianowany unickim arcybiskupem połockim i od tej pory rozpoczął szeroko zakrojoną akcję misyjną. Wywołało to zaniepokojenie i wrogość prawosławnych, którzy w 1621 r. wywołali w Połocku poważne zamieszki.

Dwa lata później 12 listopada sytuacja się powtórzyła. Metropolita postanowił porozmawiać z buntownikami, żądającymi zerwania unii brzeskiej. Św. Józafat kategorycznie odmówił, czym wzbudził gniew prawosławnych. Arcybiskup został zamordowany.

Jego kult wśród unitów zaczął się prawie natychmiast po męczeńskiej śmierci. Dwadzieścia lat później odbyła się beatyfikacja. Na kanonizację trzeba było czekać do roku 1867 r.

Szczątki świętego od 1706 r. znajdowały się w kaplicy zamkowej książąt Radziwiłłów w Białej Radziwiłłowskiej (obecnie Białej Podlaskiej). Po kanonizacji z rozkazu władz rosyjskich ukryto je w podziemiu kościoła bazylianów. W czasie I wojny światowej przewieziono je do Wiednia, ale ostatecznie w 1949 r. umieszczono w Bazylice św. Piotra na Watykanie, gdzie znajdują się do dziś.

Żywot wiódł ostry i pełny umartwień. Czas wolny od modlitwy, ćwiczeń pokutnych i zajęć obracał na naukę, posługi w klasztorze i uczynki miłosierdzia, o ile bowiem był surowy dla siebie, o tyle pełny dobroci dla innych. Dzień, w którym nie wsparł żadnego biedaka, uważał za stracony; prócz tego pocieszał nieszczęśliwych, odwiedzał chorych po szpitalach i opatrywał ich rany.

Teresa Gorzelany - 13 Listopad 2022, 10:01

.
13 listopada
Wspomnienie obowiązkowe: Świętych Benedykta, Jana, Mateusza, Izaaka i Krystyna - "pierwszych męczenników Polski".

Benedykt i Jan byli benedyktynami, którzy na zaproszenie Bolesława Chrobrego przybyli do Polski z Włoch i osiedlili się w Międzyrzeczu, niedaleko ujścia Obry do Warty.
Tutaj przygotowywali się do pracy misyjnej. Wkrótce dołączyli do nich Polacy – nowicjusze Mateusz i Izaak oraz kucharz Krystyn.

W 1001 r. zaprzyjaźniony z księciem Bolesławem Chrobrym cesarz niemiecki Otton III zaproponował założenie na naszych ziemiach klasztoru, który głosiłby Słowianom Słowo Boże. Cesarz postanowił wykorzystać do zamierzonego dzieła swego krewniaka - biskupa Brunona z Kwerfurtu, wiernego towarzysza św. Wojciecha, znającego ziemie Słowian. Brunon wybrał do pomocy w przeprowadzeniu misji jednego z pięciu - brata Benedykta.

W nocy z 10 na 11 listopada 1003 roku zakonnicy zostali napadnięci przez zbójców. Bruno z Kwerfurtu opisał ich dzieje w piśmie pt. Życie Pięciu Braci. Są to pierwsi męczennicy polscy wyniesieni na ołtarze.

Benedykt

Urodził się w Benewencie we Włoszech między 970–975 w zamożnej, religijnej rodzinie, w kręgu oddziaływania kultury bizantyjskiej i niemieckiej. Kiedy był kilkunastoletnim chłopcem, rodzice zakupili mu święcenia kapłańskie u biskupa Benewentu, przeznaczając go do stanu duchownego. Przebywał przez pewien czas w Neapolu, osiadając później w benedyktyńskim opactwie św. Salwatora na terenie nadmorskim. Parę lat później, za zgodą opata, wybrał życie pustelnika, przebywając przez trzy lata na stoku góry Soratte na północ od Rzymu, a następnie po nakazie opata powrócił do celi w pobliżu klasztoru.
Poznając pustelnika Jana z klasztoru na stoku Monte Cassino, przeniósł się do jego celi. W tym opactwie poznał przybyłego św. Romualda, którym się opiekował podczas jego poważnej choroby. Podróżował z nim do Rzymu i brał udział w spotkaniu z cesarzem Ottonem III. Później osiadł ze św. Romualdem w pustelni Pereum, gdzie poznał św. Brunona z Kwerfurtu, mieszkając z nim nawet w jednej celi, praktykując życie pokutnicze. Stąd wyjechał na misję do Polski. Uznawany jest za przełożonego eremitów w polskim klasztorze, na co wskazuje nazwanie go dowódcą „Boskiej Kohorty”.

Jan

Pochodził z Włoch, gdzie się urodził około 940 w zamożnej rodzinie. Do klasztoru Cuxa koło Perpignan wstąpił razem ze swoim przyjacielem, weneckim dożą Piotrem Orseolo, późniejszym świętym. Być może w Pereum poznał św. Romualda, później przebywał jako pustelnik w klasztorze Monte Cassino, dzieląc celę z Benedyktem. Z dzieła św. Brunona z Kwerfurtu pt. Żywot Pięciu Braci wiadomo, że był łagodnego usposobienia, o wielkiej cierpliwości i wytrwałości, wyróżniając się kulturą i ogładą. Przebyta ospa pozostawiła blizny na jego twarzy i uszkodziła mu oko.

Izaak

Polak, prawdopodobnie starszy brat Mateusza urodził się około 975 w rodzinie chrześcijańskiej, być może w środowisku dworskim. Dwie jego siostry zostały mniszkami w Gnieźnie.

Mateusz

Był Polakiem, rodzonym bratem Izaaka. Poza tym nic o nim więcej bliższego nie wiadomo. Św. Bruno określa Izaaka i Mateusza jako „z kraju i mowy słowiańskiej”.

Krystyn

Zwany również Kryspinem. Urodził się około 980, lub nawet później, pochodząc prawdopodobnie ze wsi opodal której wybudowano pustelnię. W klasztorze był sługą i kucharzem, jako młody brat-laik.

KULT
Kult Pięciu Braci Męczenników rozpowszechnił się w Polsce, Czechach, na Morawach i we Włoszech.

W Polsce szczególnym miejscem jest Międzyrzecz, najprawdopodobniej miejsce ich męczeństwa. Kazimierz Odnowiciel przeniósł siedzibę klasztoru z okolic Międzyrzecza do Kazimierza pod Koninem (Kazimierz Biskupi), gdzie następnie ufundowano kościół pw. św. Jana Chrzciciela i Pięciu Braci Męczenników, a także klasztor, w którym w 1514 osadzono bernardynów. Kult Pięciu Braci Męczenników rozwijali sprowadzeni w 1603 roku do Bielan pod Krakowem kameduli. Później osiedli oni również w założonym w 1640 przez Zygmunta Kadzidłowskiego klasztorze w Bieniszewie pod Kazimierzem Biskupim, gdzie kontynuowali ich kult.
.

Teresa Gorzelany - 14 Listopad 2022, 07:00

.
14 listopada
Wspomnienie: Św. Mikołaj Tavelić, męczennik


Mikołaj Tavelić, właśc. Nikola Tavelić (ur. ok. 1340 w Szybeniku, zm. 14 listopada 1391 w Jerozolimie) – chorwacki franciszkanin, męczennik, misjonarz, święty Kościoła katolickiego.

Zgodnie z Martyrologium rzymskim urodził się w Szybeniku w środkowej Dalmacji w Chorwacji; niektóre źródła podają miejscowość Stankovci. W 1365 wstąpił do zakonu franciszkanów, a następnie, na skutek prośby Grzegorza XI udał się do Bośni jako duszpasterz. Tam przez 12 lat skutecznie szerzył naukę o Chrystusie.
 
Niełatwa praca (nawrócono ok. 50 000 heretyków!) naznaczyła niejako Mikołaja piętnem powołania apostolskiego i misjonarskiego. I w 1384 r., podążając drogą wyznaczoną przez Pana, zgłosił się, wraz z Deodatem, na najtrudniejsze zadanie: misje do Ziemi Świętej, gdzie opiekował się miejscami kultu oraz przybywającymi pielgrzymami. 11 listopada 1391 udał się wraz z pozostałymi misjonarzami do muzułmańskiego meczetu w Jerozolimie, aby głosić słowo Boże. Brutalnie pobici zostali zaprowadzeni przed sąd (kadi), który skazał zakonników na śmierć. Wyrok został wykonany 14 listopada niedaleko Bramy Dawida.

Beatyfikacji Mikołaja Tavelića dokonał w 1889 r. papież Leon XIII. Wszystkich czterech męczenników kanonizował papież Paweł VI 21 czerwca 1970 r. w Rzymie. Są jedynymi kanonizowanymi franciszkańskimi misjonarzami pracującymi na terenie Ziemi Świętej. Mikołaj Tavelić jest pierwszym świętym pochodzącym z Chorwacji.

P.S
Kiedy powstała Kustodia Ziemi Świętej?

Prowincja, którą obecnie nazywamy Kustodią Ziemi Świętej, powstała w 1342 roku na mocy wydanych przez papieża Klemensa IV bulli Gratias agimus i Nuper carissimae. Stolica Apostolska powierzyła wówczas franciszkanom opiekę nad miejscami świętymi. Nazwa Kustodii wywodzi się od łacińskiego słowa custodia oznaczającego „straż”, „pieczę”. Zadaniem franciszkanów była nie tylko opieka, ale przede wszystkim odzyskiwanie miejsc świętych, wykupywanie ich z rąk muzułmańskich, a także – jeśli było to możliwe – budowanie nowych świątyń.

Franciszkanie prowadzili swoją działalność w bardzo trudnych warunkach. Kościół łaciński był na tym terenie zawsze prześladowany. Znacznie łatwiej swoją działalność mogły prowadzić Kościoły ormiański i grecki.

Sytuacja była trudna także z powodu wielu napięć między Kościołem łacińskim a Kościołami wschodnimi. Spory dotyczyły własności i dostępu do miejsc świętych. W 1852 roku turecki sułtan zdecydował więc o podziale najważniejszych sanktuariów. Zostało wtedy ustanowione niepodlegające zmianom prawo (Status quo), które drobiazgowo reguluje i ustala miejsce i czas liturgii poszczególnych Kościołów w trzech Bazylikach – Narodzenia Pańskiego, Grobu Bożego i Grobu Matki Bożej. Niestety, prawo to pozbawiło wielu przywilejów Kustodię. Z drugiej strony, dzięki niemu zapanował pokój między wyznaniami obecnymi w Ziemi Świętej i możliwa stała się też lepsza współpraca pomiędzy poszczególnymi Kościołami.

Teresa Gorzelany - 16 Listopad 2022, 13:52

.
15 listopada
Wspomnienie: św. Leopold III

Leopold III Święty, z dynastii Babenbergów, ur. ok. 1075, zm. 15 XI 1136, w Klosterneuburg, margrabia austr. W 1485 kanonizowany; fundator klasztorów; teść ks. Polski Władysława II Wygnańca; od 1665 patron Austrii, gł. Wiednia.
Można o nim powiedzieć, że zamiast wojować i wznosić bitewny pył, wolał zawierać sojusze, pertraktować. Dzięki tej umiejętności jego ziemie się bogaciły, ród zyskał na znaczeniu.
Poparcie Henryka V w jego sporze z ojcem cesarzem Henrykiem IV co ten mu wynagrodził ręką siostry Agnes von Waiblingen. Była rok starsza od Leopolda, a gdy w 1106 roku została jego żoną, była już wdową z dziećmi - jednym z nich był Fryderyk II Jednooki władający Szwabią, tata samego cesarza Barbarossy a drugi to Konrad III pan Frankonii. Dzieci z Leopoldem III: Leopold IV Szczodry, Henryk Jasomirgott, Berta,
Agnieszka Babenberg, Ernest,
Otto, Konrad,
Elżbieta, Judyta, Gertruda Babenberg.

LEGENDA
W maju roku 1106 stał margrabia austriacki Leopold ze swą piękną małżonką Agnieszką, córką cesarza Henryka VI, w oknie nowego zamku na górze Leopolda pod Wiedniem i radził się jej, gdzie by należało wystawić klasztor, w którym by pobożni zakonnicy w swoim i narodu imieniu we dnie i w nocy psalmami wielbili i sławili Boga. Nagle zerwał się wiatr, zerwał zasłonę z głowy Agnieszki i uniósł ją tak daleko, że nadaremnie starano się ją odnaleźć. Gdy po dwudziestu trzech dniach Leopold polował w lesie nad Dunajem, psy nagle zaszczekały i stanęły przed krzakiem dzikiego bzu. Margrabia spiął konia i zbliżywszy się do zarośla, znalazł zasłonę na gałęzi. Widząc w tym znak woli wyższej, iż klasztor ma stanąć na owym miejscu, położył w tym samym roku kamień węgielny pod słynący po dziś dzień konwent Kloster-Neuburg.
Legenda powstała prawdopodobnie w XIV wieku, gdy do klasztoru przychodziły już pielgrzymki, by odwiedzić grób fundatora.
Jego budowę rozpoczęto w 1114 roku a ukończona 22 lat później.

Był ojcem ubogich, pocieszycielem wdów i sierot, opiekunem chorych, których sam odwiedzał. Nawet zbrodniarzom, których karał z bezstronną sprawiedliwością, łagodził surowość kary o tyle, że starał się o ich szczerą poprawę. Przez lat dwadzieścia panował pokój w jego kraju, poddani jego błogosławili rządy Leopolda i wszystko zapowiadało jak najszczęśliwszą przyszłość, gdy wtem chciwi łupu i zdobyczy Węgrzy najechali Austrię. Zmuszony do pochwycenia oręża, okazał się bohaterem i dowiódł, że umie nie tylko modlić się, ale i bić dzielnie i zwyciężać, gdyż dwa razy zadał Węgrom dotkliwą klęskę.

Nauka moralna

Św. Leopold oddawał szczególną cześć duchownym tak świeckim jak i zakonnym i ściśle tego przestrzegał, ażeby jego podani w niczym im nie ubliżali i wszędzie należny szacunek okazywali.

Według św. Leopolda duchowny zasługuje na szacunek z dwóch powodów:

1) Kapłan katolicki zastępuje niejako osobę samego ChrystusaPana, wszechpotężnego władcy Nieba i ziemi, jest namiestnikiem Boga. Wszakże sam Pan Jezus mówi: "Wybrałem was. Posyłam was, jak Mnie posłał Ojciec Mój. Kto was słucha, słucha Mnie; kto wami gardzi, gardzi Mną". 

 Sam Pan Jezus okazywał najwyższą cześć kapłanom żydowskim, nawet Annaszowi i Kajfaszowi.

2) Winniśmy kapłanowi katolickiemu okazywać po Bogu najwyższą cześć już dla tego samego, że w imieniu Boga piastuje najwyższy na ziemi urząd. Na kapłanów zlał Pan Jezus zaszczytny obowiązek tymi słowy: 
"Opowiadajcie Ewangelię każdemu stworzeniu, nauczajcie wszelkie narody. Kto uwierzy i ochrzci się, zbawiony będzie, kto nie uwierzy, potępiony zostanie". 

Teresa Gorzelany - 16 Listopad 2022, 13:53

.
16 listopada
Wspomnienie:
Św. Małgorzata Szkocka (ur. 1046 - zm. 1093).

Święta Małgorzata Szkocka była wnuczką króla Anglii Edmunda Żelaznobokiego. Synowie zmarłego (lub zamordowanego) władcy zostali wygnani z rodzinnej Anglii do Szwecji, skąd (prawdopodobnie przez dwór Bolesława Chrobrego) dostali się na Węgry, gdzie książę Edward Etheling, ojciec Małgorzaty, poznał i poślubił jej przyszłą matkę Agatę.

Małgorzata urodziła się około 1046 roku w Resce (Węgry). Dwanaście lat później para książęca powróciła do Anglii, ale w roku 1066, po bitwie pod Hastings, cała rodzina musiała znowu uciekać. Uzyskali azyl w Szkocji, a córka Małgorzata znalazła tam nawet więcej niż schronienie. W 1070 roku wyszła za mąż za szkockiego króla Malcolma III.

Jej wpływ na męża, na królewski dwór i całą nową ojczyznę był zbawienny. Urodziła ośmioro dzieci, była wzorową królową, matką, żoną. Król i dwór zmienili się dzięki jej pobożności i łagodności, a szkocki Kościół przeżył wielką odnowę. To właśnie dzięki Małgorzacie pod panowaniem Malcolma w Szkocji nastąpił rozkwit oświaty i sztuki.

Królowa uczyniła też wiele dla rozwoju duszpasterstwa. To ona była fundatorką słynnego opactwa w Dumfermline, które później stało się na stulecia miejscem pochówku szkockich władców.

Jednak Małgorzata Szkocka zasłynęła przede wszystkim z wielkiej dobroci i troski o najuboższych i potrzebujących, toteż gdy złożona śmiertelną chorobą zmarła 16 listopada 1093 roku lud natychmiast otoczył ją wielką czcią i uznał za świętą.

Kanonizował ją w 1250 roku papież Innocenty IV.

W roku 1673 Klemens X ogłosił św. Małgorzatę patronką Szkocji; w 1692 r. kult św. Małgorzaty rozciągnięto na cały Kościół.

Małgorzata była troskliwą promotorką oświaty i kultury oraz fundatorką kościołów i opactw, m.in. sprowadziła benedyktynów do kościoła w Dunfermline, gdzie brała ślub. Królowa Małgorzata dbała o rozwój całego narodu. Sama zaś wiodła życie bardzo skromne i umartwione. Troszczyła się o ubogich, pokrzywdzonych i więźniów (podobno z własnych środków płaciła zobowiązania dłużników, aby ich uratować od uwięzienia). Nigdy nie zasiadała do posiłku, jeśli wcześniej nie nakarmiła dziewięciu sierot, które wychowywała na zamku, i 24 dorosłych żebraków. Zapamiętano też, że często uczestniczyła we Mszy odprawianej o północy, a wracając z niej zawsze dokonywała obmycia stóp sześciu ubogich.

Teresa Gorzelany - 17 Listopad 2022, 09:20

.
17 listopada
Wspomnienie: św. Elżbieta Węgierska, Elżbieta z Turyngii - księżniczka, tercjarka franciszkańska, święta Kościoła katolickiego.

( ur. 7 lipca 1207, Bratysława - zm. 17 listopada 1231, Marburg, Niemcy)
Rodzice: Andrzej II węgierski, Gertruda z Meran, rodzona siostra św. Jadwigi Śląskiej.
Dzieci: Zofia z Turyngii, Herman II, Otto the Younger

Mąż: Ludwik IV Święty (od 1221 do 1227)

Miała zaledwie cztery lata, kiedy średniowiecznym zwyczajem została zaręczona z Ludwikiem IV. Elżbietę od najmłodszych lat pociągało pragnienie podobania się jedynie Bogu. Była dzieckiem bardzo żywiołowym, niezależnym i czuła w sobie rodzącą się chęć imponowania, toteż praktykowała różnego rodzaju umartwienia, by utrzymać siebie w pokorze i poskromić swoją wolę. Otaczała się także towarzystwem biednych, służących i chłopek, którym chętnie udzielała wsparcia.

Zawarte małżeństwo należało do szczęśliwych związków małżeńskich. Urodziło się z niego troje dzieci.

W 1224 roku po raz pierwszy zetknęła się z Braćmi Mniejszymi. Jeden z nich, brat Rüdiger stał się dla Elżbiety przewodnikiem w sprawach duchowych, wpajając w jej duszę ideały franciszkańskiej pobożności. To spotkanie z duchem św. Franciszka z Asyżu pociągało ją coraz głębiej w przestrzeń Jezusowego ubóstwa.

Ich małżeńskie szczęście doznało bolesnego wstrząsu. Ludwik w 1227 roku wyruszył na wyprawę krzyżową do Ziemi Świętej. Po kilku miesiącach, w Brindisi zachorował na febrę i zmarł 11 września tegoż roku. Elżbieta, dowiedziawszy się o tym doznała szoku. Mając zaledwie dwadzieścia lat została wdową. 
Jej decyzja odejścia z zamku była powzięta świadomie. Odeszła z dziećmi. Tułaczka, jakiej wtedy doznała była trudnym doświadczeniem. Jednakże w tym wszystkim Elżbieta umiała dostrzec Boże działanie.

Zgodnie z frankońskim prawem spadkowym, opuściwszy wraz z dziećmi Wartburg, Elżbieta zamieszkała najpierw w pobliskim Eisenach, a następnie w Marburgu, gdzie ufundowała szpital, w którym sama chętnie usługiwała. Oddała się wychowaniu dzieci, modlitwie, uczynkom pokutnym i miłosierdziu.

W 1228. złożyła śluby jako jedna z pierwszych tercjarek franciszkańskich. Oddała się całkowicie modlitwie, pokucie i uczynkom miłosierdzia. Sprowadziła z rodzinnych Węgier do Turyngii zakonników św. Łazarza. W Marburgu ufundowała przytułek dla opuszczonych, gdzie codziennie posługiwała ubogim, prowadząc jednocześnie bardzo surowy tryb życia.

Ostatnie lata spędziła w skrajnym ubóstwie, oddając się bez reszty chorym i biednym. Zmarła w nocy z 16 na 17 listopada 1231 r. Sława jej świętości była tak wielka, że na jej grób zaczęły przychodzić pielgrzymki. Konrad z Marburga, korzystając ze swego stanowiska inkwizytora, napisał jej żywot i zwrócił się do Rzymu z formalną prośbą o kanonizację. Papież

Grzegorz IX bezzwłocznie wysłał komisję dla zbadania życia Elżbiety i cudów, jakie miały się dziać przy jej grobie. Stwierdzono wówczas ok. 60 niezwykłych wydarzeń. Po 4 latach Grzegorz IX bullą z 27 maja 1235 r. ogłosił uroczyście Elżbietę świętą. Jest patronką elżbietanek (zgromadzenia założonego w Nysie w 1842 r., prowadzącego liczne dzieła w Polsce), elżbietanek cieszyńskich (założonych w XVII w. w Akwizgranie) oraz Franciszkańskiego Zakonu Świeckich; jest także patronką Niemiec i Węgier. Jej imię przyjęło jako swoją nazwę kilka zgromadzeń zakonnych i dzieł katolickich.

Kult
Zakon Krzyżacki na jej grobie wzniósł Kościół św. Elżbiety w Marburgu. Ten kościół jest jednym z najstarszych kościołów gotyckich w Niemczech. Sława Elżbiety była tak wielka, że jej grób stał się celem pielgrzymek. Gdy Marburg stał się miastem protestanckim to szczątki św. Elżbiety w XIX wieku przeniesiono do Andechs w katolickiej Bawarii. Patronka

Teresa Gorzelany - 18 Listopad 2022, 08:26

.
18 listopada
Wspomnienie: bł. Karolina Kózkówna- dziewica męczennica

Bł. Karolina Kózkówna jest patronką Ruchu Czystych Serc i Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży (KSM). Jest także patronką osób molestowanych, rekolekcjonistów, patronką diecezji rzeszowskiej oraz Diecezjalnej Diakonii Życia Archidiecezji Krakowskiej. Ponadto patronuje polskiej młodzieży i wielu drużynom harcerskim.

Karolina Kózkówna (1898-1914) wychowywała się w pobożnej i pracowitej rodzinie. Pełna wrażliwości i współczucia czyniła dobroć, pomagając rodzinie, chorym, starszym i potrzebującym. Poprzez swoje uczynki przybliżała Boga wszystkim ludziom spotkanym na swojej drodze. Karolina Kózkówna została beatyfikowana w Tarnowie 10 czerwca 1987 roku przez papieża Jana Pawła II.

Na podstawie biografii bł. Karoliny Kózkówny nakręcono film pt. „Zerwany Kłos”, który miał premierę w 2017 roku.
Powstały piosenki ku czci bł. Karoliny, m.in. Wolność Katarzyny Nikiel i Biała lilia.

Karolina Kózkówna urodziła się w podtarnowskiej wsi Wał-Ruda 2 sierpnia 1898 roku. Przyszła na świat jako czwarte z jedenaściorga dzieci Jana Kózki i Marii (z domu Borzęcka). Jej rodzice posiadali niewielkie gospodarstwo i Karolina pracowała z nimi na roli. Dorastała w atmosferze żywej wiary. Ich ubogą chatę często nazywano „Kościółkiem”, gdyż krewni i sąsiedzi gromadzili się u nich często na wspólnym czytaniu Pisma świętego, żywotów świętych oraz czasopism religijnych. W okresie Bożego narodzenia śpiewano u nich kolędy, a w okresie Wielkiego Postu Gorzkie Żale. W latach 1906-1912 uczęszczała do szkoły podstawowej. Po ukończeniu szkoły podstawowej uczęszczała jeszcze na tzw. naukę dopełniającą, która odbywała się trzy razy w tygodniu. Była bardzo pracowita i obowiązkowa.

Zginęła dnia 18 listopada 1914 roku na początku I wojny światowej, w wieku zaledwie 16 lat. Została uprowadzona przez carskiego żołnierza, który przemocą ją uprowadził i bestialsko ją zamordował, gdyż broniła swojego dziewictwa. Jej zmasakrowane ciało znaleziono dopiero po kilkunastu dniach, 4 grudnia 1914 roku w pobliskim lesie.

W kilka miesięcy po bolesnych wydarzeniach, na miejscu odnalezienia ciała postawiono wysoki krzyż z figurką Zbawiciela.

Teresa Gorzelany - 19 Listopad 2022, 09:20

.
19 listopada
Wspomnienie: bł. Salomea, dziewica
(ur. 1211 lub 1212 - zm. 1268).

Urodzila się na Wawelu jako córka księcia małopolskiego Leszka Białego (syna Kazimierza II Sprawiedliwego)  i księżniczki ruskiej Grzymisławy Rurykowicz.

W wieku 6 lat zaręczono ją z Kolomanem, księciem węgierskim, co miało na celu utrwalić pokój pomiędzy Polską i Węgrami. Wkrótce poślubiła go, ale za jego zgodą ślubowała zachować dozgonne dziewictwo. W 1219 roku w wieku 8 lat wraz z nim zasiadła na tronie halickim.
W 1241 roku, jej mąż, Koloman, zmarł przez rany odniesione w bitwie z Tatarami nad rzeką Sajo.

Po tym zdarzeniu Salomea wróciłą do Polski, gdzie wielką serdeczność okazał jej młodszy brat, Bolesław Wstydliwy. Postanowiła jednak nie pozostawać na księżecym dworze i wybrała życie zakonne. W 1245 roku wstąpiła do ufundowanego przez jej brata klasztoru klarysek w Zawichoście. Zamieszkała tam wraz z pierwszymi polskimi klaryskami. W 1260 roku siostry przeniosły się do miejscowości Skała pod Krakowem, a ich dotychczasowy klasztor przejęli franciszkanie. Dzięki swemu możnemu pochodzeniu, zapewniła dostatek swym siotrom, a w testamencie przepisała im wiele bogactw. Salomea zmarła 17 listopada 1268 roku po cięzkiej chorobie. Jej relikwie spoczywają w Krakowie.

Jej proces kanonizacyjny trwał bardzo długo i dopiero w 1672 roku papież Klemens X zezwolił na jej kult.

KLARYSKI w Krakowie:

W naszej wspólnocie codziennie modlimy się do naszej Matki i patronki. O stałej porze odmawiamy Nowennę za jej wstawiennictwem w polecanych nam intencjach. W sposób uroczysty taka nowenna jest przeżywana w listopadzie: od 10 do 18 odprawiane są Msze św. i odmawiana litania do bł. Salomei w polecanych intencjach. Na tych celebracjach są obecne także relikwie Błogosławionej Salomei.

Dzień uroczysty to 19 listopada - dzień jej liturgicznego wspomnienia w kalendarzu kościelnym. Klasztor ma przywilej celebrowania wtedy liturgii świątecznej.

Teresa Gorzelany - 20 Listopad 2022, 08:51

.
20 listopada
Wspomnienie: św. Rafał Kalinowski, właśc. Józef Kalinowski, prezbiter -
ur. 1 września 1835, Wilno, Litwa - zm. 15 listopada 1907, Wadowice.

Rafał Kalinowski, polski duchowny rzymskokatolicki, karmelita bosy, przeor karmelickich klasztorów w Czernej i Wadowicach - inżynier, oficer armii Imperium Rosyjskiego w stopniu porucznika, powstaniec styczniowy, sybirak, nauczyciel, wychowawca, święty Kościoła katolickiego. 

Po wybuchu powstania styczniowego przyłączył się do walczących. Pochwycony przez Rosjan, został zesłany na dziesięć lat na Syberię.

Jeden z zesłańców tak go wspominał: „Gdzie było jakie dziecko opuszczone, Kalinowski je uczył, gdzie chory do pilnowania, gdzie co przykrego do zrobienia, tam pierwszy był”. A on sam pisał: „Oprócz modlitwy nic nie mam, co bym ofiarował Panu Bogu, uważać ją mogę jako jedyny mój datek: pościć mi nie wolno, jałmużnę nie bardzo jest z czego dawać, do pracy sił nie ma, cierpieć i modlić się tylko mi zostaje. Większych jednak skarbów nie miałem nigdy i nie chcę więcej”.

W roku 1877 wstąpił do karmelitów bosych. Święcenia kapłańskie przyjął w 1882 roku w Czernej.
W Czernej został wybrany przeorem oraz to samo stanowisko piastował w Wadowicach. Odnowił karmelitów bosych w Polsce.
Zmarł po 11 miesiącach choroby w klasztorze w Wadowicach, którego był budowniczym i przeorem w latach 1892–1894, 1897–1898 oraz w 1906. Został pochowany na cmentarzu klasztornym w Czernej.
22 czerwca 1983 w Krakowie Jan Paweł II beatyfikował o. Rafała Kalinowskiego. Kanonizacja bł. Rafała Kalinowskiego odbyła się 17 listopada 1991 w Rzymie.

Młodość

Rafał Kalinowski urodził się 1 września 1835 roku w Wilnie. Pochodził ze szlachty podlaskiej. Jego ojciec Andrzej (1805-1878), absolwent Uniwersytetu Wileńskiego, przez całe życie zajmował się kształceniem i wychowaniem młodzieży. Matka, Józefa z Płońskich, zmarła kilka dni po urodzeniu drugiego syna, któremu na chrzcie nadano imię Józef. Ojciec ożenił się wkrótce z Wiktorią, rodzoną siostrą swej pierwszej małżonki. Z obu małżeństw było już pięcioro dzieci, gdy śmierć z kolei zabrała Wiktorię. Dziećmi, z których najstarsze liczyło 11 lat, zaopiekowała się bliska krewna Połońskich, Klementyna Szaniawska. W roku 1847 Kalinowski poślubił trzecią z kolei żonę, dziewiętnastoletnią Zofię, córkę Marii (Maryli) z Wereszczaków i Wawrzyńca Puttkamerów. Była ona matką: Marii, Aleksandra, Moniki oraz Jerzego. Najmłodszy z jej synów zapewniał, że to ona rozbudziła w rodzinie Kalinowskich tradycje mickiewiczowskiego romantyzmu i patriotyzmu.

Św. Rafał Kalinowski miał niezwykły dar jednania grzeszników z Bogiem i przywracania spokoju sumienia ludziom dręczonym przez lęk i niepewność. Przeżyty w młodości kryzys wiary (gdy przez ponad 10 lat żył bez sakramentów) ułatwiał mu zrozumienie błądzących i zbuntowanych przeciwko Bogu. Nikogo nie potępiał, ale starał się pomagać. Zawsze skupiony, zjednoczony z Bogiem, był człowiekiem modlitwy, posłuszny regułom zakonnym, gotowym do wyrzeczeń, postów i umartwień.

Teresa Gorzelany - 21 Listopad 2022, 07:30

.
21 listopada
Wspomnienie obowiązkowe: Ofiarowanie Najśw. Maryi Panny

Lata dzieciństwa Najświętszej Maryi Panny były milczące jak Jej pokora. Pismo Święte całkowicie pomija ten temat milczeniem aż do chwili Zwiastowania.

Święto Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny jest uroczystą pamiątką tej błogosławionej chwili, w której Maryja wybrana przed wiekami od Boga za Matkę Syna Jego Jednorodzonego, opuściwszy dom rodzicielski zaofiarowała się Panu Bogu na wyłączną Jego służbę, osiadając przy świątyni jerozolimskiej.

Było w zwyczaju Izraelitów poświęcać na wyłączną służbę Bożą siebie samych lub dzieci swoje. Z tego powodu znajdowały się wokoło świątyni jerozolimskiej mieszkania, z których jedne przeznaczone były dla chłopców, drugie dla dziewcząt ofiarowanych Bogu. Zajęciem ich była obsługa przy świętych obrzędach, ćwiczenie się w naukach tyczących się głównie religii, i roboty około ozdoby świątyni.

Taką świętą pamiątkę obchodzi dziś Kościół Boży, bo pamiątkę chwili, w której Ta, przez którą na cały świat miało przyjść zbawienie, ofiarowała się Bogu.

Modlitwa

Wszechmogący Boże, obchodzimy wspomnienie Najświętszej Maryi Panny, którą obdarzyłeś pełnią łaski, spraw za Jej wstawiennictwem, abyśmy także mogli uczestniczyć w tej pełni. Amen.

Teresa Gorzelany - 21 Listopad 2022, 07:50

.
.O Najświętsza Matko

O Naj­święt­sza Mat­ko dro­ga
Proś za nami w nie­bie Boga
Proś i czu­waj wciąż nad nami
Ze świę­ty­mi anio­ła­mi. Amen.
.

Teresa Gorzelany - 22 Listopad 2022, 07:56

.
22 listopada
Wspomnienie: św. Cecylia, dziewica i męczennica

O św. Cecylii mamy bardzo mało informacji historycznych. Nie wiemy nawet, kiedy żyła i kiedy poniosła śmierć męczeńską..

Legenda

Cecylia urodziła się na początku III wieku. Jako chrześcijanka złożyła śluby czystości, i pomimo że zmuszono ją do małżeństwa z ówczesnym poganinem Walerianem, nie tylko nie złamała ślubu, lecz jeszcze nawróciła swego męża i jego brata Tyburcjusza. Głównym dokumentem, który mówi o życiu Cecyli jest pochochący z V wieku opis jej męczeńskiej śmierci. Matka wychowała ją na chrześcijankę i Cecylia od dziecka pragnęła poświęcić życie Bogu. Była ponoć olśniewająco piękna i według starej tradycji z miłości do Chrystusa złożyła ślub czystości. Jej ojciec jednak zmusił ją, aby poślubiła młodego patrycjusza o imieniu Walerian, który był poganinem.

Jakub de Voraigne pisze w Złotej legendzie, że Cecylia podczas nocy poślubnej wyznała Walerianowi, że towarzyszy jej anioł, który strzeże czystości jej ciała. Walerian powątpiewając, zażądał, aby pokazała mu tego anioła. Cecylia powiedziała mu wówczas, że ujrzy go dopiero, gdy przyjmie wiarę chrześcijańską. Walerian zgodził się i przyjął chrzest z rąk papieża Urbana I. Gdy Walerian powrócił do Cecylii znalazł ją towarzystwie anioła trzymającego dwa wieńce z róż i lilii. Wręczył wieńce Cecylii i Walerianowi i powiedział „Te wieńce przez zachowanie czystości zachowajcie nietknięte, bom je wam od Boga przyniósł”. Dla osób nieczystych te wieńce miały być niewidoczne.

Kiedy namiestnik-sędzia, Almachiusz, dowiedział się, że Cecylia jest chrześcijanką i że zarówno własny majątek, jak i majątek Waleriana rozdała ubogim, kazał ją aresztować.

Żołnierze byli oczarowani jej pięknością i błagali ją by wyrzekła się wiary, aby uratować swoje życie, lecz odpowiedziała im: „Nie lękajcie się spełnić nakazu, bowiem moją młodość doczesną zamienicie na wieczną młodość u mego oblubieńca, Chrystusa”. Miała też powiedzieć: „Umrzeć nie znaczy stracić swej młodości, lecz zamienić ją na lepszą.

Pod wpływem jej odpowiedzi miało nawrócić się 400 żołnierzy, którzy przyjęli chrzest od papieża Urbana I. Sędzia, który był urzeczony jej urodą próbował błagać ją by miała wzgląd na swoją młodość. Cecylia jednak nie ustąpiła, więc próbował zmusić ją do wyparcia się wiary poprzez męki.

Zmarła 22 listopada 230 roku.
Jest przedstawiana w ikonografii chrześcijańskiej jako orantka (osoba modląca się na stojąco ze wzniesionymi rękoma), a w późniejszych wizerunkach w tunice z palmą męczeńską w dłoni. Atrybutami świętej są: anioł, instrumenty muzyczne (cytra, harfa, lutnia, organy), płonąca lampka, miecz, wieniec z białych i czerwonych róż (symbolizujące niewinność i męczeństwo). W Kościele katolickim wspomnienie liturgiczne św. Cecylii przypada na 22 listopada.

Teresa Gorzelany - 23 Listopad 2022, 09:31

.
Martynologium rzymskie

ŚWIĘCI PATRONI LISTOPADA 2022

23 listopada - 30 listopada


23 listopada, środa

Wspomnienie: św. Klemens I, papież i męczennik

Św. Klemens I lub Klemens Rzymski – zwany Apostołem pokoju, papież w latach ok. 91–101, święty Kościoła katolickiego i Cerkwi prawosławnej. 
Głosił naukę Chrystusową, za co został skazany przez cesarza na śmierć.
Imię św. Klemensa wymieniane jest w Kanonie Rzymskim, zaliczany do ojców Kościoła. Najstarszy znany z imienia pisarz starochrześcijański. Według tradycji był czwartym biskupem Rzymu, po Linusie i Anaklecie. Podobnie jak jego dwaj poprzednicy był uczniem apostołów Piotra i Pawła. Klemens jest patronem narodów słowiańskich.



24 listopada, czwartek

Wspomnienie: św. Protazy, biskup

Protazy był ósmym z kolei biskupem Mediolanu i ósmym także świętym wśród tychże biskupów. Wypadek to szczególnie rzadki. Rządził diecezją prawdopodobnie przez 25 lat.

Według miejscowych zapisków Protazy
zmarł ok. 356 roku. Jego ciało złożono w kościele św. Wiktora al Corpo.
Poza tymi informacjami nic więcej nie wiemy ani o życiu, ani o działalności św. Protazego na stolicy biskupiej


[b]25 listopada, piątek

Wspomnienie: św. Katarzyna Aleksandryjska, dziewica i męczennica
ur: 287 n.e., Aleksandria, Egipt - zm. 305 n.e. w Aleksandrii.

Według legendy urodziła się w Aleksandrii w Egipcie i była córką „króla” Kustosa. Według tradycji chrześcijańskiej była bogatą i wykształconą chrześcijanką z Aleksandrii, która przyjęła śluby czystości. Poniosła śmierć męczeńską w wieku 18 lat. Otwarcie krytykowała prześladowania chrześcijan i postępowanie cesarza Maksencjusza.



[b]26 listopada, sobota

Wspomnienie: św. Leonard z Porto Maurizio, prezbiter

ur.1676 - Imperia, Włochy
zm.1751, Rzym, Włochy
Św. Leonard z Porto Maurizio OFM, właściwie Paweł Hieronim Casanuova – włoski franciszkanin, kaznodzieja, misjonarz ludowy, autor dzieł ascetycznych, święty Kościoła katolickiego.

Ojciec Leonard zwykł dawać trzy rady tym, którzy o nie zwracali się do niego: nigdy nic przeciw Bogu, nigdy nic, jeśli nie z Bogiem, nigdy nic, jeśli nie dla Boga.

Po otrzymaniu święceń kapłańskich przewędrował niemal całą Italię głosząc z wielkim powodzeniem kazania do ludu. Pozostawił po sobie wiele dzieł z zakresu kaznodziejstwa i duszpasterstwa. Zmarł w Rzymie w 1751 roku.

Założył Drogę Krzyżową w rzymskim Koloseum. Za przykładem św. Bernardyna szerzył także nabożeństwo do Imienia Jezus. Polecał, by wierni wypisywali to imię na drzwiach swoich domów i mieszkań.



27 listopada, niedziela

Wspomnienie:
bł. Małgorzata Sabaudzka, królowa

ur. 20 listopada 1851 - zm. 4 stycznia 1926 Bordighera, Włochy.
Małgorzata Sabaudzka – w latach 1878-1900 żona króla Humberta I ( kuzyn Malgorzaty). Król nie był wiernym małżonkiem.
Małgorzata bardzo szybko stała się królową uwielbianą przez naród ze względu na swą dobroć i pobożność.
Towarzyszyła mężowi w podróży po kraju, gdzie urok młodej królowej zjednał sobie tłumy. Małgorzatę podziwiali nawet ci, którzy sprzeciwiali się monarchii.
Sytuacja w państwie była napięta, czego dowiódł (nieudany) zamach na nowego króla przeprowadzony 17 listopada 1878 roku. Król przeżył atak, a zamachowiec został zatrzymany.
Sytuacja polityczna kraju była bardzo skomplikowana. Humbert I zginął w zamachu w 1900 roku.
Malgorzata do końca życia zajmowała się polityką, rownież w okresie gdy na tronie zasiadał jej jedyny syn Wiktor Emanuel III.
Miejsce pochówku Małgorzaty: Panteon w Rzymie.

Margheritismo

W latach 80. XIX nastała moda na margheritismo – nazywanie różnych przedmiotów na cześć królowej Małgorzaty, m.in. najwyższego szczytu w masywie Góry Stanleya (trzeci pod względem wysokości szczyt w Afryce), a nawet pierwszej, popularnej do dziś pizzy Margherita..,


28 listopada, poniedziałek

Wspomnienie: św. Stefan Młodszy, męczennik 

Św. Stefan Młodszy, męczennik, (713-764). Pochodził z Konstantynopola. W młodym wieku podjął życie mnicha.
Był igumenem mnichów na górze św. Auksencjusza. Zrzekł się jednak tej godności i podjął życie pustelnika. Podczas sporów o cześć świętych obrazów opowiedział się po stronie obrońców dotychczasowego kultu.
W czerwcu 762 roku zażądano od niego podpisania dokumentów nielegalnego synodu konstantynopolitańskiego, potępiającego oddawanie czci obrazom. Gdy odmówił, zamknięto go w klasztorze, następnie zesłano na jedną z wysepek na morzu Marmara. Po pewnym czasie wtrącono go do więzienia w Konstantynopolu, gdzie z tych samych powodów przebywało już 300 mnichów. Dotkliwie pobity, wkrótce zmarł.



29 listopada, wtorek

Wspomnienie: Bł. Maria Klementyna Anuarita Nengapeta, dziewica i męczennica

Marie-Clémentine (Maria Klementyna) Anuarita Nengapeta (ur. 1939 lub 1941 w Wamba w Kongo Belgijskim, zm. 1 grudnia 1964) – zakonnica, błogosławiona Kościoła katolickiego.

Była czwartym z sześciorga dzieci Amisi Batsuru Batobolo i Isude Julienny. Jej rodzice rozwiedli się. Anuarita chodziła do szkoły misyjnej, która była prowadzona przez zakonnice. W 1959 roku złożyła śluby zakonne i przyjęła imiona Maria Klementyna. Po wybuchu wojny domowej w 1964 roku, żołnierze Simby wtargnęli do siedziby sióstr i wywieźli je ciężarówką w kierunku Isiro. Siostra Maria Klementyna próbowała uciec, jednak żołnierze schwytali ją, a pułkownik kazał zakłuć ją bagnetami.
Początkowo została pochowana w masowym grobie, ale potem jej ciało przeniesiono do katedry w Isiro.
Została beatyfikowana 15 sierpnia 1985 przez papieża Jana Pawła II w Kinszasie.

W zakonie pełniła rozmaite role: nauczycielki dziewcząt, zakrystianki, pielęgniarki, kucharki… Jej motto „służyć i uszczęśliwiać innych” praktyczny wyraz znalazło sposobie relacji z podopiecznymi, w szczególności tymi „gorszymi”, „słabszymi”, oraz podejmowaniu zadań, których inni unikali. Jak pisała tuż przed śmiercią, podczas rekolekcji: „Pan Jezus, gdy mnie powołał, zażądał ode mnie rezygnacji ze wszystkich ziemskich rzeczy, z ludzkiej miłości, całkowitego oddania się Mu”.



30 listopada, środa

Wspomnienie: św. Andrzej Apostoł

Andrzej Apostoł – jeden z dwunastu apostołów, według świadectwa Ewangelii Pierwszy Powołany z apostołów, rodzony brat Szymona Piotra, męczennik, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego. Święty ten wymieniany jest w Modlitwie
ur.: n.e, Betsaida,
Data i miejsce śmierci: 30 listopada 60 n.e., Patras, Grecja
Miejsce pochówku: Kościół Świętych Apostołów.

Początkowo św. Andrzej był uczniem św. Jana Chrzciciela. On właśnie jako pierwszy z braci miał szczęście spotkać Pana Jezusa nad Jordanem..

Za swe nauki apostoł Andrzej został skazany na śmierć męczeńską, którą poniósł w greckim Pátrai (obecnie Patras), według różnych źródeł, w 62, 65 lub 70 r. Rozpięto go na krzyżu mającym kształt litery X.

Scenę powołania Andrzeja na Apostoła opisują wszyscy ewangeliści.


Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group