Strona Główna nasz DOM
www.netparafia.net

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  Chat

Poprzedni temat «» Następny temat
Duchowość - VERITAS - PRAWDA
Autor Wiadomość
ZoRo


Miejscowosc: Warszawa
Wysłany: 20 Maj 2017, 14:11   Duchowość - VERITAS - PRAWDA

https://dominikankiblog.wordpress.com/category/duchowosc/
Duchowość
VERITAS - PRAWDA

CONTEMPLARE ET CONTEMPLATA ALIIS TRADERE - kontemplować i przekazywać innym owoce kontemplacji


W charyzmacie Zakonu Sióstr Dominikanek Matki Bożej Różańcowej, siostry starając się odpowiadać na konkretne wezwania i potrzebę Nowej Ewangelizacji wypełniają misję głoszenia Słowa Bożego, wszędzie i na wszelkie sposoby. To głoszenie, powiązane z zapałem apostolskim, podyktowanym gorliwością o zbawienie ludzi – wypływa z kontemplacji Boga, z szukania prawdy.

Duchowość zgromadzenia jest związana z tym, co przekazali Kościołowi św. Dominik i św. Katarzyna ze Sieny. Ewangeliczne życie braterskie, charakter kontemplacyjny,reguły zakonne, życie liturgiczne i życie modlitwy,studium, głoszenie Ewangelii są częściami podstawowymi stanowiącymi „życie dominikańskie”.

„Ożywione duchem i gorliwością Świętego Dominika, siostry czynią z „miłości prawdy” swój program życia i apostolstwa”

dominis

„…z wiarą i miłością, które objawiają się w kontemplacji, starają się przyłączyć do „słodkiej, wiecznej i czystej Prawdy” i do jej tajemnicy zbawienia poprzez życie i apostolstwo do takiego stopni, by móc uczynić własnym powiedzenie Świętej Katarzyny Sjenejskiej:”moim pragnieniem jest oddać życie za Prawdę i za Kościół, słodką oblubienicę Chrystusa”

sw-katarzyna

Herb Zgromadzenia Sióstr Dominikanek Matki Bożej Różańcowej

– symbolika

rd_dominikanki_mb_rozancowej-1

Gwiazda symbol prawdy powiązana z Św. Dominikiem, który oznacza człowieka, należącego całkowicie do Boga.


Jeszcze przed Jego urodzeniem Bóg, dał zrozumieć matce Jego – Joannie przedziwne powołanie, które miało przypaść dziecku, którego oczekiwała. Ujrzała bowiem we śnie małego, czarno – białego psa wychodzącego z jej łona i biegnącego z pochodnią w paszczy, którą miał oświecać i zapalać cały świat.

Sen miał, przepowiadać że dziecko które się narodzi, będzie wybitnym głosicielem, który rozsiewać będzie ogień miłości Chrystusowej ludziom zanurzonym w grzechu.

W chwili zaś chrztu, kiedy dziecko otrzymało imię : Dominik, matka chrzestna zobaczyła błyszczącą gwiazdę nad Jego czołem. Promienie jej pozostały na nim przez całe życie jasność nadprzyrodzoną.

Dominik rozbłyskał mocą swej doskonałości moralnej, jak również unoszącymi go porywami nadprzyrodzonego zapału. Była w nim zawsze stała równość usposobienia. Radość serca, radosnym czyniła jego oblicze, zaś pogodna równowaga jego wnętrza wyrażała się na zewnątrz przez objawy dobroci i wesołość twarzy. Właśnie ze względu na tę radość bardzo łatwo zdobywał miłość ludzką i bez trudności od pierwszego wejrzenia wkradał się do wszystkich serc. Gdzie kolwiek się obracał zawsze umiał znaleźć słowa budujące i dać przykłady zdolne podnieść duszę słuchaczy do miłości Chrystusa. Zawsze w swoich słowach i czynach okazywał się człowiekiem Boga.

Dlatego też bracia dominikanie na wzór swego założyciela pogłębiają tą radość w dzisiejszym świecie i są przedstawiani jako „psy pańscy” ( „Domini canes” ). Którzy bronią z wiernością doktryny kościoła przeciw heretykom.

Gwiazda, która widnieje na logo, jest symbolem prawdy – prawdy, która rozbłysła nad Dominikiem w czasie chrztu.

Gwiazda ma przypominać braciom i siostrom Dominikankom o głoszeniu dobrej nowiny wśród ludzi. Za wzorem św. Dominika siostry mają żyć w Kościele i dla Kościoła, służąc i głosząc Jezusa – Słowo Prawdy.

Światło bijące z gwiazdy ma być skierowane do ludzi pogrążonych w ciemnościach. Rozbłyskająca gwiazda w tekstach liturgii godzin zakonu Dominikańskiego – „ O Światło kościoła” („O lumen Ecclesiae”), wzywana jest zawsze przy wieczornych modlitwach. Zaś zobaczyć ją możemy przeważnie, nad wizerunkiem św. Dominika.

Różaniec przedstawiony na logo, jest znakiem charakterystycznym dla Sióstr Dominikanek Matki Bożej Różańcowej.

Różaniec zyskał wielką popularność w pobożności kościoła, ale w szczególności w pobożności dominikańskiej. Tak jak Jezus zalecał swoim uczniom modlitwę wspólnotową, podkreślając jej wielką wartość i skuteczność, tak również papież Leon XII i jego następcy rozgłaszali modlitwę różańcową jako najlepszy środek przeciw złu, jak również w połączeniu jednostek i rodzin, także w stosunkach społecznych. Ta modlitwa jest bowiem skuteczna we wszystkich trudnościach różnych epok i krajów.

Według opowieści Matka Boża objawiła nabożeństwo Różańca, św. Dominikowi, jako środek wybawienia Europy od herezji.

Chodziło o albigensów, którzy swymi poglądami wprowadzali w błąd i jednocześnie zyskiwali sympatię środowisk katolickich. Wszelkie wysiłki katolików zmierzające do ich powstrzymania okazywały się daremne. Św. Dominik obserwując sytuację, zaangażował się w walkę przeciwko heretykom, lecz Jego wysiłki nie mogły powstrzymać naporu heretyków. Zrozpaczony Dominik zaczął błagać Najświętszą Dziewicę, aby wskazała mu jakąś skuteczną broń duchowa, zdolną do pokonania wrogów. Bronią okazał się różaniec, z którym św. Dominik w ręku wrócił do walki głosząc niestrudzenie nabożeństwo, którego nauczyła go Matka Boża. Św. Dominik nawrócił rzesze heretyków, którzy wyrzekając się błędów powrócili do kościoła katolickiego.

Kolejnym przykładem skuteczności modlitwy różańcowej, była bitwa morska pod Lepanto 7 października 1571 r.

Papież Pius V, dominikanin i głęboki zwolennik różańca, wezwał wszystkich katolików do odmawiania modlitwy różańcowej, w celu pomocy u Matki Bożej. Modlitwy zostały wysłuchane, zwycięska bitwa zatrzymała inwazję muzułmanów na Europę. Pius V, świadomy komu zawdzięcza ocalenie Europy, uczynił dzień 7 października świętem Matki Bożej Różańcowej.

7 październik dla Rodziny Dominikańskiej staje się nawiązaniem do bitwy i rozprzestrzenianiu kultu różańcowego wśród dominikanów i ludzi.

Od św. Dominika pochodzi najgłębszy kult i moc różańca. Jeśli nic nie pomoże, to różaniec i wiara w Matkę Bożą pomoże.

Różaniec, który w życiu Sióstr Dominikanek odgrywa bardzo istotną rolę, jest praktyką która bierze początek, wyrasta z liturgii, przygotowuje do jej przezywania i pozwala o niej nieustannie pamiętać by Misterium Jezusa było w centrum życia.

Matka Boża dla sióstr jest wzorem dziewicy słuchającej Słowa Bożego, wielbiącej, modlącej się i nieustannie gotowej do ofiary i głoszenia Dobrej Nowiny Chrystusa.

Jest Ona uważana za Inspiratorkę i Założycielkę Zgromadzenia Sióstr Dominikanek Matki Bożej Różańcowej. Ona też, jest pierwszą przełożoną. Matka Najświętsza otaczała kolebkę zakonu Dominikańskiego, najczulszą, macierzyńską swoją opieką od początku.

Św. Dominik podczas swych modlitw, jak mówi opowieść zobaczył Maryję, która siedziała po jego prawicy. Matka Najświętsza okryta była płaszczem barwy błękitnej. Dominik w dalszym widzeniu widzi stojących przed Bogiem zbawionych ze wszystkich zakonów, oprócz swojego. Z bólem w sercu zaczyna gorzko płakać. W wielkim przerażeniu nie śmie zbliżyć się do Pana Jezusa i jego Najświętszej Matki. Ona daje mu znak, aby się zbliżył. Wtedy też Pan Jezus pociesza go i utwierdza, że Jego zakon oddał w opiece swojej Matce. W owej chwili Matka Najświętsza roztworzyła swój płaszcz, a pod nim widać było niezmierzoną liczbę braci. Bracia po dziś dzień, oddają ogromny kult Matce Bożej.

Przypisuje się, że sama Matka Boża ukazała strój dominikański. Biały habit miał być symbolem skromności i czystości, miał oznaczać coś wzniosłego przy głoszeniu Ewangelii. Zaś czarne dodatki miały oznaczać pokorę.

W licznych przejawach kultu maryjnego, a w tym przez różnorodne modlitwy zanoszone do Maryi i w raz z Nią do Boga, Siostry Dominikanki, aż do dnia dzisiejszego wypełniają zapowiedź zawartą w Magnificat: „Oto błogosławić Mnie będą, odtąd wszystkie pokolenia” (Łk 1,48). Jednym z widocznych znaków kultu Maryjnego w zakonie Dominikańskim jest uroczysty śpiew „ Salve Regina”. Ta antyfona jest bliska sercom wszystkich synów i córek św. Dominika, którzy po zakończonym dniu proszą o błogosławieństwo swą Najlepszą Matkę. Jest to śpiew dziękczynny do Boga Ojca Dawcy wszelkiego dobra, ofiara trudów dnia, prośba o przebaczenie win i uwielbienie Maryi – Matki Miłosierdzia oraz oddanie się w Jej macierzyńską opiekę. Podczas śpiewu Przełożona błogosławi wodą święconą każdą siostrę. Jest to uważane, że sama Matka Boża przychodzi i błogosławi swoje dzieci. Taki zwyczaj zachowuje się tylko u dominikanów.
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Nie możesz ściągać załączników na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group